bibliotheekmb-leren

The Librarian

2012-02-08T13:45:00.000+01:00

Afgelopen week was er een film op tv met als titel 'The Librarian'. Kunt u zich hierbij een flitsende film voorstellen? Toch is het zo; het een spektakelfilm a la Indiana Jones. En als ik iets niet associeer met bibliothecaris is het wel spektakel. In deze film wordt de antiheld de held; dat vind ik nou heel mooi voor het imago van de bibliothecaris :-).

Rollercoaster
Toch kan ik wel iets met de rollercoaster van gebeurtenissen die zich in de film afspelen. In de bibliotheekwereld gebeurt momenteel namelijk van alles. Ook in mijn bibliotheek, BMB. Niet alleen door de bezuinigingen die de gemeentes opleggen, maar ook door mooie toekomstplannen, zoals een verhuizing van de bibliotheek naar de Spoorzone. Verder worden onze vestigingen de komende jaren omgebouwd volgens een winkelconcept. Het moet het aantal leden en het aantal uitleningen weer laten stijgen. Dat vergt veel van de organisatie, en van de medewerkers. Een hele uitdaging!

Toekomst
Toch kennen bibliotheken ook stijgende bezoekersaantallen. De bibliotheek is the place to be voor sociale contacten en het samenwerken voor werkstukken. De informatiespecialist, oftewel de bibliothecaris, speelt een belangrijke rol in de informatievoorziening van de burger. De digitalisering van de informatie gaat de bibliotheek niet verdringen volgens een recent artikel in de Groene Amsterdammer.

Misschien dan toch nog ooit een film met als titel 'De Bibliothecaris'?

‘Sonnet voor 456 letters’

2012-02-01T14:04:00.000+01:00

Vorige week was het gedichtendag. De Dichter des Vaderlands, Ramsey Nasr, heeft in dit kader een gedicht aan de Nederlandse Openbare Bibliotheken geschonken. Het gedicht werd gepresenteerd en voorgelezen in de OBA (Openbare Bibliotheek Amsterdam). Het gedicht, met als titel ‘Sonnet voor 456 letters’ is vrijelijk ter beschikking gesteld aan de Nederlandse bibliotheken, met als bedoeling het gedicht te verspreiden en het belang van lezen te onderstrepen.

Sonnet voor 456 letters
En hier gebeurt het allemaal: vanbinnen
liggen de zinnen doodstil ingeklapt
als chromosomen, diep onder mijn kaft.
Ze wachten op een oog om te beginnen.

U leest – en loom weet zich een vers te ontspinnen.
Het was een val, u bent erin getrapt.
Geen geld of eeuwigheid wordt u verschaft.
Hooguit een ander heeft hier bij te winnen.

Andermans letters kapen uw gedachten:
mijn minutieus verzonnen DNA
heeft uit het niets al wat bestaat onttroond.

Mijn lichaam fonkelt op geroofde krachten.
Voel hoe ik groei en blakend openga.
Wie leest, wordt door het leven zelf bewoond.

Hoe vaak krijg je een gedicht cadeau? Ik vind het bijzonder.

Beeld spraak verbinding

2012-01-25T14:21:00.000+01:00

In de backoffice van onze bibliotheek is een proef uitgevoerd om onderling te communiceren via skype. Medewerkers van een aantal kleinere vestigingen konden op een aantal middagen via skype contact leggen met medewerkers in de centrale vestiging en support ontvangen.

Beeldspraakverbinding
Het was niet zo zeer een proef om te meten welke, en hoeveel, vragen er gesteld zouden worden, als wel om te experimenteren met het fenomeen beeldspraak. Skype was een voor de hand liggende keuze: het is gratis, laagdrempelig en inmiddels bekend bij menigeen. Na wat aanloopproblemen werkte de techniek prima; medewerkers konden zonder enige moeite skype toepassen en contact met elkaar zoeken. Men vond het een prima vorm van communicatie.

Toekomst
Het zou zo maar kunnen dat in de toekomst in vestigingen of servicepunten van BMB de bibliotheek open is zonder dat er iemand aanwezig is in de frontoffice. Via een skypeverbinding zou u als klant toch met uw vragen bij een medewerker uit kunnen komen. Zou u dat willen? Hoe wilt u de interactie met de bibliotheek voor uw vragen online vorm geven: via mail, sms, chat, Twitter of via een beeldspraakverbinding zoals skype? Ik ben nieuwsgierig naar uw antwoord!

E-books in de catalogus

2012-01-18T13:26:00.000+01:00

Onze bibliotheek biedt al een tijd een e-portal aan waarin u als lid van de bibliotheek gratis e-books en audiobooks kunt downloaden/lezen. Inmiddels hebben meer dan 1000 leden dit ook gedaan.

E-portal
In de portal treft u ruim 4500 titels aan; veel er van zijn engelstalig, maar er zijn ook 800 Nederlandstalige titels te vinden: bijna 500 e-books en ruim 300 audiobooks. Om deze te kunnen lezen heeft u een account op de e-portal nodig; dit wordt door de bibliotheek gratis voor u aangemaakt. Alle informatie hierover vindt u op onze website. Heel handig om eens kennis te maken met e-books!

Catalogus
Om het nog gemakkelijker te maken zijn de Nederlandstalige titels en de

audiobooks nu ook terug te vinden in onze catalogus. Via de catalogus wordt u

meteen doorgelinkt naar de e-portal waar u met uw inloggegevens rechtstreeks naar de opgevraagde titel gaat.

Hulp nodig?
Heeft u met de feestdagen een e-reader of i-pad gekregen? Dan kunt u daarop titels uit onze eportal downloaden. Een account is in een mum van tijd gemaakt en het downloaden is gratis. Heeft u daarbij hulp nodig kunt u naar een van onze inloopspreekuren komen; daar krijgt u technische ondersteuning bij uw vragen!

QR-codes in de bibliotheek

2012-01-11T13:33:00.000+01:00

Je kunt er niet meer om heen; QR-codes (Quick Response, oftewel, snelle actie) kom je steeds vaker tegen: op posters, mupi's en ik zie ze ook op rekeningen die bij mij in de bus vallen.

Scannen in de Bibliotheek
Dat kleine vierkantje voorziet u van een hoop informatie. Natuurlijk, u moet wel in het bezit zijn van een smartphone en een goede app (bijvoorbeeld Qrafter of de Barcode Scanner), maar dan is het een gemak om de codes te scannen. Sinds deze week doet u er goed aan om ook in onze bibliotheek uw smartphone bij de hand te hebben. Wij hebben de QR-codes namelijk ingezet om onze digitale informatie, die binnen de muren van de bibliotheek raadpleegbaar is, te promoten. Een vijftal digitale producten kunt u nu heel eenvoudig vinden via zo'n code.
U kunt vervolgens direct doorlinken naar de betreffende informatie:
- meteen door naar uw favoriete (buitenlandse) krant in Pressdisplay
- juridische informatie raadplegen via Rechtsorde.nl
- een artikel inzien uit Keesings Historisch Archief
- een populair wetenschappelijk artikel downloaden over klimaatveranderingen
via EBSCO MasterFile Elite
- een beschrijving zoeken van een reparatie aan uw auto uit het Autotechnisch
Handboek Online

Let in de bibliotheek op de QR-codes en ontdek onze digitale bronnen!

2012: het jaar van de blijdschap!

2012-01-04T12:19:00.000+01:00

Nieuwjaarsdag heb ik doorgebracht bij mijn vader. Dat is niets bijzonders, maar hij woont sinds kort in een verzorgingstehuis. In hetzelfde tehuis woont ook zijn oudste zus van bijna 97 jaar.

Nieuwjaarswens
Mijn tante is bijna blind, maar heeft altijd een big smile op haar rimpelige gezicht. Net als mijn vader is ze altijd optimistisch en denkt ze alleen maar positief. Ze draagt nog steeds kokerrokjes met daaronder blokhakken, loopt als een kievit en gaat nooit zonder een hoedje op de deur uit. Haar nieuwjaarswens vond ik heel bijzonder en verrassend: 'Marja, 2012, het jaar van de blijdschap'.

Inspirerend
In de media lees ik over sombere toespraken van regeringsleiders, pensioenen die verlaagd worden, duurdere energie en gezondheidszorg, minder inkomen enz. Onzekerheid lijkt de enige constante factor te zijn in 2012. Ook in mijn eigen organisatie zullen de bezuinigingen voelbaar worden. Hoe relativerend is daarbij de opmerking van mijn tante. Haar glas is altijd half vol. Ik ben helemaal geinspireerd door haar nieuwjaarswens en wil hem graag met u delen. Ook u wens ik toe dat 2012 het jaar van de blijdschap mag worden!

Nog meer schatten!

2011-12-21T12:57:00.000+01:00

Gastblog geschreven door Antoinette Geven.

Als kind ben ik met mijn grote zus en ouders op witte fietsen naar het Kröller-Müller Museum op de Veluwe gefietst. Mijn vader was fruitkweker, mijn moeder huisvrouw en kunst zat niet in onze genen. Ik wist nauwelijks van het bestaan van Van Gogh, laat staan van Bart van der Leck. Wat ik wel zag was een enorm wit eiland in de beeldentuin. En daar kon je inklimmen en je hoefde niet stil te zijn; wat in het museum wel moest. Maar op het witte eiland kon je rennen en springen en je kon er aan de andere kant weer uit en er rondjes om heen springen. Veel later bleek dit kunstwerk 'Jardin d'émail' te heten.

bron: kmm.nl

Toen werd ik vijftien en ging met mijn vriendin van zeventien op fietsvakantie door Nederland in een stoffig tentje en we kwamen weer langs het museum. Inmiddels had ik meer onderwijs genoten, wist dat Van Gogh een gevierd schilder was en heb een tijdje naar zijn schilderijen staan turen. Maar het meest werd ik weer gefascineerd door 'mijn' witte tuin.

Zes jaren later kuste ik mijn geliefde in deze beeldentuin. (Nee, helaas heb ik hier geen foto van). Inmiddels mag duidelijk zijn dat ik een ware fan van het museum en zijn schatten ben.

Afgelopen jaar vond ik in een boekwinkel in Bergen op Zoom de grootste schat! De biografie van Helene Kröller-Müller: "De eeuwigheid verzameld" van Eva Rovers. Een kist gevuld met 3400 brieven betekende het begin van de zoektocht naar het ware verhaal achter deze vrouw. Nu zit ik te smullen van alle achtergronden en initiatieven die geleid hebben tot het ontstaan van het museum. Op een landveiling in 1909 bood Anton Kröller met succes op het landgoed Hoenderloo, dat 1200 hectare groot was! Helene was exorbitant rijk en toch verzucht zij in haar dagboek: 'Dit museum is uit verdriet geboren'. Boeiend.

Maar als het gefilosofeer over kunst me een beetje te veel wordt denk ik aan een uitspraak van Charlotte Mutsaers, die ik las in het tijdschrift Hollands Diep'(oktober-december 2011):

'Kakken gaat voor bakken al staat de oven heet' (al heb je nog zo'n kunstwerk van een taart in de oven staan, het leven gaat altijd voor, aldus Charlotte).

Familieschatten

2011-12-14T14:28:00.000+01:00

Niet zo lang geleden is hier geblogd over verborgen schatten in de bibliotheek; afgelopen week vond ik verborgen schatten in ons ouderlijk huis.

Verhuizing
Mijn vader is verhuisd naar een verzorgingstehuis en daarom zijn we nu bezig om het huis leeg te ruimen. Nu waren mijn ouders gelukkig nooit zo bewaarderig; we hoeven ons niet door van alles en nog wat heen te worstelen. Dat is heel plezierig. Waardevolle dingen zijn de afgelopen jaren al aan ons gegeven. Het gaat nu vooral om meubels en huishoudelijk spullen. Ik heb daar eigenlijk niets mee.

Documenten

De zolder is dan toch vaak de interessantste plek om ontdekkingen te doen. Op enig moment kwam er een bruine archiefdoos te voorschijn met, op het eerste gezicht, alleen blauwe enveloppen. Bij een nadere inspectie zaten er ook nog bruine enveloppen in met oude documenten. Als eerste de 'Verlies- en Winstrekening' over 1949, het eerste jaar van de kunstharsperserij van mijn vader. Het was een officieel document van de boekhouder. Mijn vader sloot dat jaar af met een winst van bijna f 5000,- gulden; voor die dagen een kapitaal. Het volgende was een officieel rapport van de boekhouder uit 1969, het laatste jaar van zijn bedrijf: de 'Balans, Verlies- en Winstrekening. Dat jaar verkocht hij het bedrijf. Als derde vond ik een envelop met alle tekeningen, vergunningen en bestek mbt de bouw van ons huis in 1956. O.a. zat er een blauw briefje bij (op doorslagpapier) van het 'Ministerie van Volkshuisvesting en Wederopbouw'; het was de toestemming voor een premie uit 's Rijks kas; mits mijn vader kon aantonen dat het huis ook echt gebouwd werd.....

Familiearchief
De papieren zijn een mooie aanwinst voor ons familiearchief. Heeft u ook wel eens zo'n vondst gedaan?

Een digitaal laboratorium?

2011-12-07T13:54:00.001+01:00

De overheid vindt dat burgers en instellingen meer mediawijs moeten worden, waardoor ze in staat zijn actief te participeren in de samenleving met gebruik van nieuwe media.

Huis van de Mediawijsheid
Bibliotheken in Nederland hebben van de overheid een belangrijke rol gekregen om de burger mediawijs te maken. Ook bibliotheek Midden-Brabant pakt haar rol op door op te treden als Huis van de Mediawijsheid. Bibliotheken en media horen immers bij elkaar. Naast het toegankelijk maken en beschikbaar stellen van media neemt de bibliotheek ook de taak op om burgers te leren omgaan met media. Het betekent heel eenvoudig dat u weet hoe en welke media u kunt gebruiken. Uiteindelijk moet het er toe leiden dat u in staat bent de gevonden informatie te beoordelen op betrouwbaarheid.

Experimenteren
Bibliotheken moeten hiervoor een prikkelende mediaomgeving hebben. Wat zou u er van vinden als we in onze bibliotheek een fysieke ruimte zouden inrichten om u mediawijs te maken. Een ruimte waar pc's, ipads, ereaders, games, software enz. aanwezig zijn waarmee u naar hartelust kunt experimenteren. We zouden ter ondersteuning cursussen en workshops kunnen aanbieden om toepassingen uit te leggen.

Wat zou u in zo'n laboratorium willen zien?

Wist u dat...

2011-11-30T15:40:00.000+01:00

... u met de bibliotheekpas van bibliotheek Midden-Brabant ook thuis heel veel informatie kunt raadplegen? Wat dacht u van dagbladen, de gerenommeerde Grove Music Online encyclopedie en gezaghebbende (populair)wetenschappelijke artikelen? Dat kan allemaal vanuit uw luie leunstoel thuis. Uw pasje is uw toegang.

Exclusief
Van huis uit online nationale en internationale kranten lezen. De Volkskrant, NRC Handelsblad, maar ook Wallstreet Journal en Turkse, Poolse en Aziatische kranten. Als student fulltext artikelen raadplegen uit gezaghebbende vakbladen op het gebied van business, gezondheid, opvoeding, wetenschap, multiculturele onderwerpen enz.. Denk hierbij aan tijdschriften als The Economist en New Scientist. Allemaal thuis te raadplegen. Voor de muziekliefhebbers is er Grove Music Online met artikelen over muzikale onderwerpen, biografische gegevens van componisten en uitvoerders, informatie over stijlen van klassiek tot hiphop en van barok tot blues. Scholieren kunnen rechtstreeks naar Thematips, actuele onderwerpen, met veel tips over boeken, dvd's, cd's en weblinks. Zo handig voor (profiel)werkstukken en spreekbeurten.

Google?
Waarom zou je nog googelen? Je hoeft zelfs niet naar de bieb te komen. Zorg er alleen voor dat je je pasje bij de hand hebt!

Karton en ipad

2011-11-23T14:13:00.000+01:00

In mijn huis ligt nog een hele verzameling ouderwetse bordspelletjes. Ik heb ze op de een of andere manier nooit weg kunnen doen.

Ipad
Deze week las ik een item over het spelen van spelletjes op de ipad. Geen nieuwe maar de bekende 'ouderwetse' spelletjes. Met de zogenaamde Ipawn hoef je niet meer alleen te spelen, maar kun je met meerdere personen ganzenbord of de Kolonisten van Catan spelen; bij het spel wel even de goede app downloaden en voila. Het lijkt me erg leuk, dat voorop gezegd, maar het scherm van de ipad kan het toch niet winnen van het grote uitvouwbare kartonnen bord van de spelletjes?

Backgammon
Bij mij thuis liggen een aantal spelletjes bij de hand zoals backgammon, rummikub, monopoly en risk. Mijn favoriet is met stip backgammon, oftewel triktrak zoals we thuis zeiden. Zo lang ik me kan herinneren wordt dat spel bij ons thuis al gespeeld. We kregen het ook allemaal van mijn vader mee toen we op ons zelf gingen wonen. Mijn broer heeft ooit zelf een bord gemaakt: deze kun je inklappen, heeft groen en wit geschilderde vlakken en de stenen zijn een setje damstenen. Zo simpel kan het; we gebruiken het nog steeds.

Spelenderwijs leren
Ik begrijp dat de Ipawn een speelse manier is om kinderen te laten kennismaken met de mogelijkheden van de ipad. Ik ben erg van spelenderwijs leren. Toch gaat mijn voorkeur uit naar de ouderwetse kartonnen borden. Maar ouderwetse gezelligheid is dus heel goed te combineren met nieuwe technologie!

Daar gaat ons imago!

2011-11-16T12:39:00.003+01:00

De afdeling Innovatie van onze bibliotheek dingt mee naar de Bibliotheek Innovatie Prijs 2011. Deze week kwam het bericht dat we tot de 4 genomineerden behoren. Dat alleen is al een prestatie.

Imago

De inzending van BMB gaat over het imago van de bibliotheek en beschrijft een campagne rondom betrouwbaarheid. Jarenlang heeft de bibliotheek een tamelijk stoffig imago gehad, gepersonaliseerd door een vrouw van onbestendige leeftijd, met een grijs knotje en een bril op. Natuurlijk zijn we dat imago al lang kwijt, toch? Inmiddels staat de bibliotheek bekend als een betrouwbare bron van informatie. Maar is dat ook zo? Wat is tegenwoordig nog betrouwbaar? Zeg nou zelf, waarom heeft de bibliotheek een betrouwbaar imago als het merendeel van de collectie uit fictie bestaat?

Reliable Data

Het project heeft de titel 'Reliable Data' meegekregen; het innovatieve is de inzet van zelfspot als stijlmiddel. Dit moet ervoor zorgen dat het bibliotheekwezen zijn stoffige imago voorgoed afschudt en het betrouwbare imago ondertussen behoudt. Het doel is om van betrouwbaarheid een trending topic te maken en dan vooral voor jongeren. Ambitieus? U mag het zeggen. Wat vindt u van het imago van de bibliotheek?

Komt u binnenkort een afbeelding zoals hier rechts tegen in een mupi, billboard, whatever, dan heeft onze inzending waarschijnlijk de hoofdprijs gescoord! In december wordt de uitslag bekend gemaakt; we houden u op de hoogte.

Wat er van een blogbericht kan komen...

2011-11-09T12:39:00.002+01:00

Soms leveren blogberichten leuke contacten op. Zo kreeg ik afgelopen week bezoek van Martin Huijer naar aanleiding van mijn blogbericht over de biografie van Ard Schenk in januari van dit jaar. De mail kwam via een algemeen adres van de bibliotheek binnen:

You've got mail

'Vraag voor Marja Heusschen. Ik kwam via google terecht bij een stukje over de biografie van Ard Schenk. Ik heb meegewerkt aan dat boek, zie blz. 565 en 568. Ik las dat u nog plakboeken op zolder heeft. Als u die misschien een keer weg wilt doen, zou ik er erg blij mee zijn. Met vriendelijke groet, Martin Huijer'.

Plakboeken

Natuurlijk wil ik mijn plakboeken niet wegdoen; het is jeugdsentiment! Maar dat iemand 40 jaar na dato daar nog in geinteresseerd is, vond ik wel bijzonder. Ik heb hem daarop uitgenodigd om naar de plakboeken, die de periode van 1968 tot en met 1972 beslaan, te komen kijken. Het werd een geanimeerd bezoek; het was leuk om te merken dat je dezelfde herinneringen hebt. Toen ik het had over de 'braam van Ard Schenk' kreeg ik meteen te horen: NK 1971, Jaap Edenbaan, Amsterdam. Da's alleen voor kenners hoor!. Ik weet het, want ik was er bij!

Archiefbewaarder
Martin Huijer heeft het cijfermateriaal verzameld dat in de biografie vermeld staat. Een gigaklus van jaren. Ook is hij zogezegd de bewaarder van het Ard Schenk-archief. Hij heeft van Ard Schenk zelf dozen vol met materiaal gekegen. Een paar items had hij meegenomen; trainingsboekjes die door Ard Schenk in de jaren zestig zijn bijgehouden en voorzien van aantekeningen door Leen Pfrommer. Heel verrassend om dat te zien. Toen hij wegging heb ik al mijn plakboeken meegegeven, zodat hij artikelen of foto's kan scannen. Hij gaf aan dat sommige knipsels/foto's nog onbekend voor hem waren.

Ik ben door hem ook getipt op een nieuw te verschijnen boek waaraan Ard Schenk heeft meegewerkt 'Je tweede jeugd begint nu' van Edwin van Dungen en Ard Schenk. Hou onze catalogus in de gaten!

2000 calorieën in 2 happen...

2011-11-01T13:57:00.001+01:00

Afgelopen zondag ben ik overgehaald om mee te gaan eten bij McDonalds. Ik kon me niet heugen wanneer ik er voor het laatst geweest was; dat kan goed 20 jaar geleden zijn, toen mijn kinderen nog klein waren. Wat me meteen opviel was dat de ballenbak er niet meer was. Ik heb me laten vertellen dat het onhygienisch is. Wat nog wel hetzelfde was: veel vrolijke blije kindergezichtjes.

Werkvloer

Het was er natuurlijk ontzettend druk, dus aansluiten bij de naar onze mening kortste rij. Dat zegt natuurlijk niets als degene voor je voor 8 personen aan het bestellen is. Je hebt daardoor wel de tijd om de mierenhoop voor je te bekijken. Op een ruimte van een paar vierkante meter werken meer dan 20 personen die niet anders kunnen dan elkaar in de weg lopen. Aan het uniform is ook af te lezen welke functie iemand heeft: er waren er veel met een zwart petje op. De vloer achter de balie zag er niet uit (over hygienisch gesproken) terwijl een van de medewerkers toch steeds ijverig in de weer was met veger en blik.

Menu

Afin, ik had een filet-o-fish menu: het klonk geweldig maar het broodje mocht de naam broodje niet hebben: iets sponsachtigs, drillerigs met daartussen iets vierkants dat de vis was. Het had wel de smaak van vis. Op de verpakking stond heel duidelijk dat ik 2000 calorieën tot me nam. Tweeduizend! Dat is dus genoeg voor een hele dag. En dan lag er ook nog een portie frietjes bij. Ik ben afgelopen zondag dus aangekomen :-)

Nu kan ik het wel een keer hebben maar je zou van schrik in de bibliotheek naar de dieetboeken grijpen. Door alleen maar rond te kijken kwam het woord obesitas ook in me op, vooral omdat ik laatst een klein stukje heb gezien van het tv-programma 'Obese', over zwaarlijvigheid.

Mijn boekenkast

2011-10-26T13:04:00.000+02:00

In mei blogde ik over mijn plannen om mijn woonkamer te renoveren. Ik eindigde er mee dat het eind van het jaar klaar moest zijn. Wel, het is klaar; rest alleen de finishing touch nog, u weet wel 'iets aan de muur'. Daar kan ik nog lang over doen....

Favorieten
Een van de mooiste aanwinsten in mijn woonkamer vind ik mijn nieuwe boekenkast. In een wandkast van bijna 4 meter staan nu al mijn boeken. Daarmee laat ik zien wie ik ben en geef ik de kamer mijn stempel; dat vind ik belangrijk. Bij het inruimen heb ik natuurlijk alle boeken weer in handen gehad. Ik heb nu meer ruimte dan voorheen en kan daarom een aantal boeken frontaal displayen. Het retailconcept in het klein :-). Sommige boeken hebben dan toch een speciale betekenis. Een favoriet van mij is 'Hoe kun je de lucht bezitten', een speech van opperhoofd Seattle uit 1854. Het geeft de Indiaanse visie over het beheer van de aarde weer en is wat mij betreft nog altijd actueel. Ik vind deze speech heel indrukwekkend.

Ook het boek 'Joop ter Heul' van Cissy Marxveldt heb ik heel prominent neergezet. Waarom? Omdat ik dit boek van mijn ouders kreeg toen ik 16 werd. Waarschijnlijk ook toen al erg gedateerd, maar het bijzondere zit em voor mij in het feit dat mijn ouders er beide een gedichtje in geschreven hebben met als onderwerp 'Sweet Sixteen'.

Een ander klein boekje dat me dierbaar is gaat over de geschiedenis van de H. Georgiusparochie van Terborg : 'Zes eeuwen Terborg' geschreven door F. van Blaricum. De schrijver was in de jaren 60 Deken in Terborg. Het is maar in een beperkte oplage verschenen en ik ben er zuinig op.

Ik ben blij met mijn boekenkast en mijn boeken; heeft u ook zo uw favorieten?

Wear sunscreen!

2011-10-19T14:31:00.000+02:00

Afgelopen weekend hoorde ik via de autoradio een lied van Baz Luhrmann dat meteen mijn volledige aandacht had. Sommige zinnen bleven hangen. Ik moet u wel zeggen, ik was er ook ontvankelijk voor. Je hebt van die momenten. Thuis heb ik meteen op YouTube naar de clip gezocht en vond deze erg mooi. De stem is natuurlijk helemaal geweldig.
Ik ben benieuwd of het met u ook iets doet.

Voor wie de tekst nog eens wil nalezen!

(On)bekende geschiedenis

2011-10-12T13:49:00.000+02:00

Twee weken geleden waren we met onze zoon in Utrecht om zijn bul op te halen. Hij mag zich nu historicus noemen. Zijn mentor was er niet en er was ook geen laudatio binnengekomen, waarop de voorzitter mijn zoon uitnodigde via een kort vraaggesprek zelf een toelichting op zijn scriptie te geven. Nou, persoonlijker kun je het niet krijgen! Ik vond hem geweldig.

Universiteit van Utrecht

De plechtigheid was in de aula van het academiegebouw naast de Dom, het oudste pand van de universiteit. Mijn zoon gaf aan dat hij ook op zijn eerste dag in deze ruimte was geweest; het was symbolisch om ook de laatste dag hier te zijn. Deze aula is rijk aan geschiedenis. Hier is in principe de bakermat voor de Nederlandse staat gelegd, omdat op deze plek de ondertekening van de Unie van Utrecht plaatsvond. Ik vond het een bijzondere ruimte om je bul uitgereikt te krijgen.

Muur van Mussert

Ook niet zo lang geleden heb ik met mijn zoon Lunteren bezocht. Hij wilde wel eens naar de muur van Mussert. Lunteren, "muur van Mussert"? Totaal onbekend voor mij. Mijn zoon gaf uitleg wat zich daar afspeelde in de jaren dertig: hier hield de NSB jaarlijks haar landdagen, waar duizenden NSB'ers zich verzamelden om Mussert te horen spreken. Eigenlijk is deze plek net zo goed historisch als de aula van de universiteit. Ook dit is nationaal erfgoed, maar dan 'fout' erfgoed. De muur staat er nog steeds; maar de vraag is hoe lang dat nog duurt. Onlangs is besloten dat het geen nationaal monument zal worden. Nu staat er al jarenlang een camping op het terrein. Als je foto's van toen en nu met elkaar vergelijkt kun je de kringvorm nog herkennen. De muur is het enige bouwwerk dat de NSB heeft achtergelaten gedurende haar bestaan.

Al met al ben ik op twee zeer historische locaties geweest; alhoewel heel verschillend, was de geschiedenis nog heel tastbaar aanwezig.

Een meisje en zeven mannen

2011-10-05T17:39:00.028+02:00

Een moderne bibliotheek heeft niet alleen om de haverklap nieuwe aanwinsten van roemruchte schrijvers, maar ook werk van onbekende grootheden dat niet langer in druk is. Linden Grierson was zo’n grootheid. Ze schreef onder meer het inmiddels moeilijk verkrijgbare Een Meisje & Zeven Mannen.

Het verhaal handelt over het wedervaren van de woest aantrekkelijke Anne. Het meisje heeft alles wat haar hart begeert, dankzij een erfenis van een oom. Ze heeft een jacht, sportwagen, vliegbrevet, accountant, kleerkasten met japonnen én ze heeft genoeg van haar luxe luizenleven. Als blijkt dat ze ook nog een verwaarloosd landgoed bezit waarop graan wordt verbouwd, ziet ze haar kans schoon: ze vliegt erheen om te werken.

Openingszin

“Anne Carrington-Smythe keek uit haar raam naar het in de zon glinsterende water en geeuwde.” Zo gaat de openingszin en daarop afgaand lijkt het boek een beter slaapmiddel dan Rohypnol. Maar wie verder leest, weet dat de beginzin niet meer is dan een bliksemafleider. Een Meisje & Zeven Mannen is een redelijk boeiend boek.

Zo zijn er nog veel meer boeken – en andere dragers van informatie of vertier – die ongeveer niemand kent, maar de moeite waard zijn. Het zijn de Verborgen Schatten van de bibliotheek. En het beste van al: ze zijn zelden uitgeleend.

bvd

Mediawijs...

2011-09-28T01:46:00.001+02:00

Vrijdag 23 september las ik in het Brabants Dagblad dat politici zoeken naar het nut van twitteren. Ze proberen allemaal de meerwaarde van het medium te ontdekken. In diezelfde krant las ik ook het artikel "Sociale media zijn niet zo ideaal als het lijkt" en "Tweet is net een persbericht".
De invloed en de rol van media is de laatste 20 jaar enorm toegenomen. Met de komst van mobiel internet is internet overal: in de trein, bibliotheek, school en vliegveld. Hiermee is een nieuwe generatie ontstaan, de WIFI-generatie Deze generatie is heel vaardig op internet en razendsnel.
Hoe leg je hen straks uit hoe het 'vroeger' was? Ernst van der Pas doet een poging:

Kinderen en jongeren hebben met moderne apparaten onbeperkt toegang tot het mobiele internet, op elk gewenst moment en op elke gewenste locatie. Buiten het zicht van ouders. Over internet hoeven wij kinderen vaak niets meer te vertellen… of toch wel?

Overheid: Al in juli 2005 verscheen het advies van de Raad van Cultuur ‘Mediawijsheid, de ontwikkeling van nieuw burgerschap’, Mediawijs is het bewust, kritisch en actief kunnen bewegen in een fundamenteel gemedialiseerde wereld. Het gaat dus niet om het af- of beschermen van kinderen voor negatieve invloeden, maar om hen te leren hoe zij bewust met media om kunnen gaan. Niet alleen kinderen, maar iedere burger zou mediawijs moeten zijn om optimaal te kunnen functioneren en participeren in de hedendaagse maatschappij.

Ouders: Bij jonge kinderen is de grens tussen wat echt is en wat virtueel nog vaag. Kinderen weghouden van internet is geen optie. Kinderen leren bewust te worden van wat media is en hoe zij het kunnen gebruiken, maakt hen weerbaar. Met mediawijsheid kun je niet vroeg genoeg beginnen. Voor ouders is er o.a. de website van Mijn Kind Online
Pesten via de chat? Porno in je mail? Of last van een virus in je pc? Veel kinderen maken vervelende ervaringen mee op internet. Van Bamber Delver verscheen het boek "Slim en safe internetten", samengesteld voor en door kinderen met tips over hoe je met internetproblemen kunt omgaan.

Onderwijs: Voor het onderwijs verscheen onlangs het "Handboek Mediawijsheid op School", een praktische gids en inspiratie voor het onderwijs. En de site van het Kenniscentrum Media Rakkers biedt educatieve ondersteuning over media en reclame.

Meer weten? Kijk ook eens op Mediawijzer.net

Money, money, money...

2011-09-21T11:50:00.000+02:00

Op Teletekst las ik afgelopen week-end een berichtje dat de mens gaat watertanden van geld. Onderzoek heeft dat blijkbaar uitgewezen.

Geld! Geld?
Zelf ben ik nog niet zo onder de indruk van dit onderzoek. Het heeft volgens mij alles te maken met welk gewicht je zelf aan geld hangt. Er zijn vast een hoop mensen die als ambitie hebben om tijdens hun leven zo veel mogelijk geld te verdienen om aan het eind een flinke bankrekening te hebben. Anderen zien geld alleen als ruilmiddel om dingen te kunnen kopen, en weer anderen hechten helemaal geen waarde aan geld. Ik hoor denk ik bij de tweede categorie met de toevoeging dat wanneer geld dan toch nodig is, je beter wat te veel dan te weinig kunt hebben.

Boter bij de vis

Wij heten een spaarzaam volkje te zijn, maar wanneer we te veel sparen is dat weer niet goed voor de economie. Geld moet immers rollen.

Aan de andere kant hebben we met zijn allen in Nederland een hoop schulden. Het wordt ook gestimuleerd om schulden te hebben; er wordt veel reclame voor gemaakt om leningen af te sluiten en schulden zijn aftrekbaar van de belasting. Mensen die sparen daarentegen moeten over het gespaarde belasting betalen. Voor mij klinkt dat als de wereld op zijn kop, maar dan, ik weet ook niet zo veel van economie. Wat ik wel weet is, dat schulden toch een keer betaald moeten worden. Als ik met mijn portemonnaie omga zoals ik dat nu zie gebeuren in de Verenigde Staten en Griekenland, ga ik het niet redden. Zo moeilijk vind ik dat niet om te begrijpen. Ik ben nog opgevoed met het principe van boter bij de vis: wil je iets hebben en je kunt het niet betalen ga je eerst maar sparen en zie je voorlopig af van de koop. Ik pas dat principe nog steeds toe.

Omgaan met geld

In onze collectie staan genoeg boeken met tips om rijk te worden. Dat varieert van het bewust omgaan met geld tot tips van vrekken om zo veel mogelijk geld over te houden. Natuurlijk kun je van geld ook geld maken op de beurs, maar dan moet je in deze tijden mijns inziens zeer stressbestendig zijn. Je kunt het namelijk ook snel weer kwijtraken.

Geluk
Geld heeft vele facetten, maar waar het in het leven op neer komt is volgens mij hoe tevreden je bent. Daar zit em het geluk in, niet in de aantallen nullen op je bankrekening. Mee eens?

Monumentendag in Terborg

2011-09-14T13:30:00.001+02:00

Ieder jaar ga ik met Open Monumentendag op pad. Meestal ben ik dan in Tilburg, maar dit keer was ik in Terborg. Terborg was dit jaar, met Ulft, binnen de gemeente Oude IJsselstreek het middelpunt van Open Monumentendag. Een aantal monumentale panden waren opengesteld voor het publiek.

Kerk
Zo heb ik de protestantse kerk bezocht. Deze laatgotische kerk behoort tot de oudste gebouwen van Terborg en is een rijksmonument. Het oudste deel van de kerk, het koor, is zelfs uit 1517. Ik heb tot mijn 18e jaar in Terborg gewoond, maar was nog nooit in de protestantse kerk geweest. Deze kerk staat op steenworp afstand van de katholieke kerk en als kind vond ik het maar wat oneerlijk dat ik elke zondag naar de kerk moest en de protestanten niet. Het viel me nu ook weer op hoe sober protestantse kerken ingericht zijn.

Wijnkelders en panden

Verder ben ik afgedaald naar de wijnkelders onder het pand van de vroegere wijnkoperij van de familie Deurvorst; het waren heuse gewelven, spannend verlicht en zeer de moeite waard. Mooi detail waren de oude electriciteitsbedradingen: stoffen draad met porceleinen knoppen er op. Begin twintigste eeuw was dit waarschijnlijk heel modern! Op een andere plek heb ik een lezing gevolgd over de geschiedenis van Terborg en speciaal over een aantal oude panden. Het gebouw wat ik alleen maar als Waterschapsgebouw kende bleek de voormalige pastorie van de protestantse kerk te zijn; nooit geweten. Het gebouw waar nu de harmonie repeteert was vroeger een beschuitfabriek. Mijn vader heeft daar begin jaren dertig als veertienjarige jongen nog beschuit ingepakt voor twee gulden vijftig per week. Dat wist ik dan weer wel...

Maar potverdorie, nu heb ik het weer over Terborg gehad! Misschien hebt u in Tilburg ook van die verrassende uitstapjes gemaakt op Open Monumentendag?

9/11

2011-09-07T14:08:00.014+02:00

Over een paar dagen is het 10 jaar geleden dat de aanslag op het World Trade Center in New York plaatsvond. Een paar maanden daarvoor, op 4 mei 2001, was ik in New York; ik heb toen ook het World Trade Center (WTC) bezocht en ben op 'The top of the world' geweest.

New York

Mijn zus woonde met haar gezin tot augustus 2001 in Washington. Door omstandigheden werd een bezoek steeds doorgeschoven maar de meivakantie van 2001 was zo ongeveer de laatste gelegenheid om te gaan. Mijn zwager beloofde: als jullie komen trakteer ik jullie op een dagje New York. En dat hebben we gedaan. Om 5.00 uur op om in vier uur naar New York te rijden. Het leek wel of mijn zwager de route alle dagen reed want hij parkeerde de auto feilloos op Staten Island, waar we de veerboot namen naar de overkant: Manhattan. Het was overweldigend om daar te zijn. We hebben over Broadway gelopen, Times Square bezocht, voor de MTV -studio gestaan, door Wall Street gelopen en zijn met de metro naar het Empire State Building geweest. De lift daar zag er wel erg oud uit dus we besloten om met de lift in het World Trade Center omhoog te gaan; dat bleek de highlight van de dag te worden.

World Trade Center

Als eerste ga je met een enorme lift naar de 107e verdieping van de South Tower; daarna met een ook al enorme roltrap naar de 110e verdieping. Hier vind je vooral winkeltjes en restaurantjes en van hieruit kun je naar de promenade, 'The Top of the World', voor een adembenemend uitzicht. In het begin durfde ik bijna niet naar beneden te kijken; auto's hebben het formaat van Matchbox-autootjes, je kijkt op het dak van andere enorme

wolkenkrabbers, een klein vliegtuigje vloog niet boven ons, maar opeens onder ons en je hebt een prachtige blik op Brooklyn Bridge. Toen we weer met de lift naar beneden gingen hoorde ik de liftboy zeggen dat de lift vanaf de 20e verdieping met afremmen begon... Ik weet dat ik daarboven dacht: wanneer hier iets gebeurd kun je toch geen kant op. Ik heb op mijn netvlies nog een erg opgemaakt meisje dat werkte in een van die winkeltjes, een afro-american die onder aan de roltrap zat in zijn uniform en een vriendelijke beveiligingsman; mijn zoon was zijn horloge kwijt geraakt en de man belde dezen en genen om te vragen of er een gevonden was. Zo behulpzaam. Later heb ik gedacht: als zij die dag gewerkt hebben, zijn ze dan weggekomen?

Geschiedenis
Toen ik op 9/11 naar CNN zat te kijken kon ik niet geloven wat ik zag. Vier maanden daarvoor was ik er zelf nog geweest. Ook op 11 september 2001 zullen mensen in de rij gestaan hebben om met de lift naar boven te gaan. Achteraf gezien was 4 mei 2011 een goed moment voor de juiste plaats. Ik ben op een plek geweest die een onuitwisbare indruk heeft achtergelaten in de geschiedenis.

Tilburg Ten Miles

2011-08-31T14:52:00.000+02:00

As zondag is het weer Tilburg Ten Miles. Ik ga zeker kijken om bekenden en collega's aan te moedigen. Ik heb echt bewondering voor al degenen die meelopen. Velen zetten een heuse prestatie neer.

Ik loop er niet warm voor.....
Maar vraag me niet om ook mee te doen. Hardlopen is gewoon niet mijn ding. Ik heb het geprobeerd, maar ik liep als een olifant (plof, plof), terwijl ik wilde lopen als een hinde :-). Ik beulde me af en kreeg er geen lol in; zo voelde het. 'Hardlopen is gezond en goed voor je lijf' en daarom hield ik het vol op discipline, maar niet omdat ik het zo leuk vond. Elk jaar zie ik weer deelnemers die er uit zien zoals ik er uit zag: of ze elk moment opgeblazen kunnen worden en dan vraag ik me af: 'wat doe je jezelf aan'. Als ik hun gezichtsuitdrukking mag geloven lijkt het een ware helletocht. Er wordt op tandvlees gelopen en nogmaals, alle bewondering voor deze doorzetters. Ik heb met mezelf afgesproken dat ik het gehad heb om dingen te doen die ik niet meer leuk vind.

Voorbereiding
Ook in mijn omgeving lopen bekenden en collega's mee. Ze zijn daarvoor al een paar maanden druk aan het trainen. Je komt meer van deze groepjes tegen in bijvoorbeeld de Warande en in de Loonse en Drunense Duinen. Iemand vertelde me dat ze ook met haar voeding rekening hield in de aanloop naar de wedstrijd. Klinkt heel verstandig en professioneel. Mij lijkt dat je vooral je waterhuishouding goed moet regelen tijdens zo'n inspanning.

Ieder zijn sport
Je hoeft natuurlijk niet allemaal hard te lopen om goed bezig te zijn. Zelf vind ik sportief bezig zijn wel heel belangrijk. Het is daarom maar goed dat we kunnen kiezen: zwemmen, hockey, tennis, judo, dansen, voetballen enz. Je kunt dat doen wat bij je past; in mijn geval is dat pilates en skeeleren. Passief ben ik een nog grotere sportfan; ik kijk graag naar sportprogramma's en vooral naar hardrijden op de schaats. Behalve dat ik er heel graag naar kijk, schaats ik zelf ook nog als ik de kans krijg. Daarom sprak het skeeleren me ook zo aan toen me gevraagd werd mee te doen.

Heeft u ook een favoriete sport?

Generaal Spoor

2011-08-24T15:13:00.002+02:00

Er is een biografie verschenen over het leven van generaal Spoor, bevelhebber van de Nederlandse troepen in Nederlands-Indië van 1946 tot 1949.

Generaal Spoor
Ik ken de naam uit verhalen van mijn vader en uit andere boeken in zijn boekenkast. Spoor was zogezegd de generaal van mijn vader. Hij was legercommandant in de periode dat mijn vader in Indië was (1946-1948) en had dus de leiding over de politionele acties in 1947 en 1948.

'Wij wenden ons tot God en Jan Soldaat,
Als hoge nood en bittere strijd ons wacht.

De nood voorbij het land in vredestaat,

Vergeten wordt de heer en Jan Soldaat veracht'.

Deze uitspraak is van generaal Spoor. Het geeft aan hoe soldaten in Nederland na hun terugkeer werden ontvangen. Op mijn vraag aan mijn vader of hij dit ook zo ervaren heeft, heb ik altijd een 'ja' gehoord. Soldaten die uit Indie terugkwamen werden immers niet met gejuich ontvangen. Eigenlijk met helemaal niets: er was geen opvang zoals we die nu kennen, ze moesten het vooral zelf maar uitzoeken. De enige inspanning van de overheid bestond daarin om de soldaten weer bij de oude werkgever onder te brengen. Dat bleek voor velen geen optie meer. Generaal Spoor waarschuwde hen voor deze thuiskomst.

Respect

Mijn vader spreekt altijd met respect over deze man; uit zijn verhalen begrijp ik dat hij er was voor zijn mannen. Een mooi verhaal vond ik altijd het volgende: eens kwam er hoog bezoek, een minister uit het verre Nederland, waarvoor een erewacht werd opgesteld. Generaal Spoor zorgde er altijd voor dat dit gedeelte snel afgewerkt werd. Je stond namelijk in de snikhete zon. Niet jedoch deze minister. Hij vond het nodig zich eerst nog te verfrissen en liet de erewacht daarvoor in de bloedhitte staan wachten. Die man heeft geen goed meer kunnen doen.

Biografie
We hebben mijn vader dit boek cadeau gedaan. Een aanvulling op zijn Indie-collectie. In zijn boekenkast staan de boekjes die Ant. P de Graaf heeft geschreven. Verder zijn er boeken als 'Achteraf kakelen de kippen' van mevrouw Spoor, 'Duizend Dagen Indie' van Jan van Trigt (verhaalt over zijn bataljon) en Indiegangers van Henk Krosenbrink te vinden.

Ik heb het plan het boek ook te lezen; nu is mijn vader er nog in bezig. Uit zijn verhalen heb ik altijd de bewondering en respect gehoord voor de mens Spoor. Ik wil wel eens weten hoe de militaire staf en de politici in Nederland over hem dachten. Interessante leesstof denk ik.

Onlangs zond Andere Tijden een programma uit over generaal Spoor:

Huismiddeltjes revival

2011-08-17T15:08:00.001+02:00

Vorige week had ik nogal last van insectenbeten. Ik grijp dan altijd naar een huismiddeltje: een zalf tegen jeuk, ooit zelf gemaakt van brandnetels.

Zalfjes, drankjes en poeders....
's-Avonds zag ik een programma op tv met James Wong, botanicus en tuinier. Het speciale van dit programma zat em hierin dat hij natuurlijke remedies maakt tegen alledaagse kwalen als winterhanden, exceem, jeuk, keelpijn, slapeloosheid enz. Hij gebruikt daarvoor planten, kruiden, vruchten en bloemen die in je eigen tuin kunnen staan of in de natuur om je heen. Het maken van deze zalfjes, drankjes en poeders heeft hij als recepten verzameld in het boek 'Grow your own drugs'.
Behalve recepten voor remedies staan er ook recepten in voor het maken van scrubs, badzout en zeep. Je hoeft geen dure scrubs meer te kopen. Je kunt het in notime zelf maken. Ook veel origineler om als cadeau te geven. Ik vond het programma heel inspirerend!

.....ook eens proberen
In mijn medicijnkastje staat behalve paracetamol verder eigenlijk helemaal niets. Behalve dan mijn potje met brandnetelzalf. Dat wil ik wel zo houden.
Zelf kan ik wel iets gebruiken voor een goede nachtrust; ik ben jaloers op degenen die naar bed gaan en binnen 5 minuten in diepe slaap zijn. Alles heb ik al geprobeerd: ademhalingsoefeningen, valeriaan, slaaptabletten, melotamine, een heet bad en/of een glas rode wijn voor het naar bed gaan, noem het maar op. Ik ben meestal na 2 uur al voor de eerste keer wakker. Inmiddels heb ik heel wat over voor een nachtrust van pak em beet 5 uur aaneengesloten slaap. Ik heb daarom naar een recept van James Wong gezocht en gevonden. Blijkt het ook nog goed te zijn tegen opvliegers. Het ziet er simpel uit en het lijkt me leuk dit zelf te maken; als het dan ook nog hetzelfde effect heeft als de brandnetelzalf.....

De charme van een vijver

2011-08-10T13:43:00.000+02:00

In mijn achtertuin heb ik een grote vijver; die kreeg ik er bij toen ik meer dan tien jaar geleden mijn huis kocht. Ik wist niets van vijvers. Menigeen in mijn direkte omgeving blijkbaar wel en ik kreeg adviezen die varieerden van 'je moet er niets aan doen, lekker de natuur zijn werk laten doen' tot 'je moet hem wel elk jaar schoonmaken'. Toch heb ik iets gekregen met die vijver. O ja, er zaten veel goudvissen in.

Mijn vijver

Ik heb eerst maar eens boeken over vijvers gelezen en het wel en wee rondom mijn vijver een tijdje aangekeken; zo merkte ik dat er een heel eigen ecosysteempje in de vijver zat. De vissen overleefden zonder bijgevoederd te worden en er kwam zowaar nageslacht. Het water was kraakhelder en dat ging gewoon vanzelf. Mijn zwager heeft wel eens een fles water uit mijn vijver meegenomen om te enten in zijn vijver. Een andere indicatie dat het goed gaat met je vijver is de aanwezigheid van waterlopers, oftwel schrijverkes, zoals Guido Gezelle heeft gedicht. En die zie ik elk jaar, net zoals de prachtige libelles.

Fauna
Inmiddels weet ik dat de reiger ook fan van vissen is; soms zie je de vissen dagen niet en dan weet ik dat waarschijnlijk de reiger neergestreken is. Dat zijn overigens prachtige vogels. Ik realiseerde me pas hoe groot ze waren toen er eentje landde op het terras bij de vijver; ze hebben een heel parmantige, bijna arrogante loop. Toch heb ik het voor mijn visjes opgenomen en geluid gemaakt toen hij aanstalten maakte om te vissen in mijn vijver. Het wegvliegen alleen was al een prachtig gezicht; eerlijk gezegd dacht ik dat hij daarvoor meer ruimte nodig zou hebben maar dat viel alles mee. Er heeft ook al eens een kikker in mijn vijver gezeten, een brulkikker wel te verstaan. Dat was wat minder, die houdt je echt uit de slaap! Na enige tijd is deze blijkbaar toch geemigreerd, want hij was ook opeens weer weg.

Flora

Ik heb ook hele mooie planten om en in de vijver staan; altijd bloeit er wel iets. Prachtig vind ik de waterlelies die in de zomer de vijver bedekken. Ook van de irissen kan ik genieten en van alle vrouwenmantel die rondom de vijver bloeit. Door een pomp aan te zetten komt er een waterval in beweging en een fonteintje en hoor je het geluid van kabbelend water. Een aangename plek om ’s-morgens je koffie te drinken of een boek te lezen. (Tenminste, in een mooie zomer).

Ook in de winter heeft de vijver iets. Er heeft al eens een stevige ijslaag op gelegen die mij makkelijk kon houden. Ook dan weer krijg je ongevraagd advies om een wak te slaan voor de vissen, of om dat juist niet te doen omdat de vissen daarvan in de stress schieten en dood gaan! Je zelf goed informeren is dan echt wel handig. Overigens, ik heb geen wak geslagen want mijn vijver bleek diep genoeg, maar dat moet je natuurlijk wel weten!

Hieperdiep hoe(raar), Twitter 5 jaar

2011-08-01T16:42:00.028+02:00

Gastblog door Caroline Schonck

Twitter vierde onlangs haar vijfde verjaardag. En met dit jubileum werden ook interessante feiten en cijfers gepubliceerd: Dat de ruim driekwart van de tweets een vorm van conversatie is, de helft daarvan dan weer ‘pointless babble’ is… oeverloos geouwehoer dus. Euh, wat? Ja, je leest het goed. Zinloos geklets. Bij mij rijst dan meteen de vraag wie bepaalt wat zinloos geklets is? En wat zijn dan de geweldige tweets van James Worthy? Zijn mijmeringen over vroeger en de wereld in z’n algemeen is toch echt ware kunst? Loesje 2011 zou ik zo zeggen.

Twitteraarsters
Dan hebben we nog de gebruiksfrequentie? De miljardste tweet werd binnen 3 jaar, 2 maanden en 1 dag bereikt. Nu doet Twitter daar slechts 1 week over. Met gemiddeld zo’n 140 miljoen tweets per dag. 54% van de gebruikers is vrouw en 45% van de totale gebruikers is tussen 18 en 34 jaar. Interessante statistieken toch? Ohja, de laatste roddel is dat Google en Facebook, Twitter willen kopen voor zo’n 10 biljoen dollar!

Ben m’n sokken kwijt!
Ik kan me mijn aanmelding voor Twitter nog goed herinneren. Zo’n 2,5 jaar geleden, omgeven door 'hippe early-adopters' bij een reclamebureau, ben ik gezwicht. Meer met het idee om erbij te horen en niets te missen, dan actief mee te doen. Ik bekeek het Twitter fenomeen vanaf de zijlijn, en irriteerde me behoorlijk aan berichtjes over ‘ik sta in de file’ tot ‘ben m’n sokken kwijt’. Dus toen heb ik even een time-out ingelast, om nu weer van lieverlee aan te sluiten.

Los durven laten…
Geweldig om te zien wat voor ’n vlucht het heeft genomen. Om te volgen hoe mensen en bedrijven proberen een plekje te veroveren. Een blijvend plekje. Met een vaste schare volgers. Dat geldt ook voor onze bibliotheken. We hebben lang nagedacht over de plek die we willen innemen, maar ook de praktische kant bekeken. Hoe en wie gaat waarop reageren? Sluiten we geen mensen buiten als we bijvoorbeeld sommige dingen alleen via Twitter willen communiceren. De bibliotheek is er immers voor iedereen, en niet iedereen is digitaal genoeg om z’n weg binnen social media te vinden. En toch wil je de ‘speciale band’ die je met je volgers via Twitter en Facebook hebt koesteren en loyaal zijn aan je volgers. Maar soms moet je het ook gewoon los kunnen laten, en vanuit je hart iets de wereld in sturen...

Benieuwd hoe wij als Bibliotheek Midden-Brabant proberen ons plekje te veroveren in het landschap der social media? En op de hoogte blijven van het laatste nieuws? Volg ons! Via Facebook en via Twitter.

Wil je nog meer weten over social media? Meld je dan aan voor de cursus Social Media bij Cursushuis Midden-Brabant. Ook horen wij het graag als je nog suggesties hebt! Is er iets dat je mist of heb je een goede tip? Ik ben benieuwd!

Caroline Schonck

Social Meisje van de Slijterij

2011-07-27T13:56:00.000+02:00

Afgelopen zondag was een dag om een boek te lezen ipv de kermis te bezoeken. Ik had me op de bank geinstalleerd met het boek van Petra Boevere 'Meisje van de Slijterij'. O ja, ik had ook de verwarming aangezet; en het was toch echt 24 juli.

Meisje van de Slijterij
Het boek had ik een tijdje terug via Twitter rechtstreeks bij Petra gekocht en ik kreeg een gesigneerd exemplaar bijna per omgaande toegestuurd. Twee jaar geleden had ik al een presentatie van haar bijgewoond die binnen het eigen Social Media Cafe van onze bibliotheek was georganiseerd. Daar gaf ze al aan dat ze met een boek bezig was en ik had me voorgenomen het te gaan lezen.

'De kracht van online ligt offline'
Het boek gaat over online netwerken en jezelf blijven; innovatief bezig zijn in de relatie met je klanten. Het is een inspirerend boek, vol passie en durf. Het gaat over uitproberen, niet bang zijn op je bek te gaan en leren van fouten. Wat me opviel: 'de kracht van online ligt offline; online contacten leggen en deze offline uitdiepen' (blz.93). Het heeft haar geen windeieren gelegd: ze heeft er waardevolle contacten aan overgehouden en haar omzet is er flink door gestegen. Door haar netwerk heeft ze hiervoor nooit dure advertentiecampagnes of persberichten nodig gehad.

Social Media en bibliotheek Midden-Brabant
Ook bij ons in de bibliotheek wordt gediscussieerd over het inzetten van Social Media. Het Meisje van de Slijterij laat zien hoe het kan. Het is ook een proces van de langere termijn, zoals ze zelf in haar boek aangeeft: je moet eerst delen om te kunnen vermenigvuldigen.
Met betrekking tot mijn eigen blog probeer ik te doen wat zij uitdraagt, namelijk proberen om zakelijk met prive te combineren; dat is bij mij elke keer weer een afweging: wat op het internet staat gaat er niet meer van af. Dat is al een goede raadgever.

Denkend vanuit Social Media moeten we binnen de bibliotheek volgens mij ook niet meer praten over doelgroepen, maar over interesseprofielen: als opa en kleinzoon beide van Harry Potter houden is dat het wat hen bindt. Als we vanuit doelgroepen blijven denken zouden beide elkaar nooit ontmoeten. We proberen u te ontmoeten via onze blogs, Twitter en Facebook. Heeft u ons al gevonden?

Onze Biebbende

2011-07-20T12:52:00.000+02:00

In bibliotheek Tilburg Centrum is een club kinderen van 11 en 12 jaar actief die zichzelf de 'Biebbende' noemt. Samen met een aantal collega's heb ik deze club zelf opgericht. Het idee er achter is dat kinderparticipatie de manier is om kinderen sterker en langer aan de bibliotheek te binden. Natuurlijk volg ik ze.

De Biebbende
De kinderen denken mee over hoe de jeugdbibliotheek nog leuker voor hen kan worden; dat doen ze door:
- activiteiten bedenken, organiseren en uitvoeren
- nieuwe dingen leren en anderen iets leren
- schrijvers, kunstenaars of andere (bekende) mensen uitnodigen

- kinderboekenweekactiviteiten bedenken

Natuurlijk doen ze dat niet alleen; ze krijgen:
- hulp en (digitale) ondersteuning vanuit de bibliotheek
- workshops, You Tube filmpjes maken, bloggen enz.
- mogelijkheid om nieuwe dingen uit te proberen in een veilige omgeving

De Biebbende bestaat nog geen 2 jaar maar heeft er voor gezorgd dat de jeugdafdeling van de centrale bibliotheek grote zitzakken heeft gekregen en een groot flatscreen tv met dvd speler erin. Verder hebben ze een maandelijkse filmavond van de grond gekregen, 'Beepmovie'!

Hun ideeën hebben ze via een zelf verzorgde presentatie aan 2 managers voorgelegd die zeer onder de indruk waren! Voor de maandelijkse filmavond hebben ze zelf een videoflyer en poster gemaakt!

Enthousiasme

Het is zo leuk om te zien hoe enthousiast de kinderen zijn; niemand wil weg ook al zitten ze inmiddels op de middelbare school. Ze hebben zich nu gestort op het inrichten van de BiebBendehyves. Er liggen plannen om een ipad workshop te verzorgen. Op een zondagmiddag willen ze een inloop organiseren voor kinderen om kennis te maken met de ipad, natuurlijk onder hun begeleiding. Uiteraard krijgt de Biebbende eerst zelf een workshop in de mogelijkheden van de ipad. Ook gastcollectioneren staat op de rol. De Biebbende gaat kijken wat er aangeschaft kan worden voor de jongeren en ook of de collectie volgens hen aantrekkelijk genoeg is.

Kinderparticipatie
Kinderparticipatie is de manier om de jeugdbibliotheek beter aan te laten sluiten bij de belevingswereld van kinderen. En het levert niet alleen de bibliotheek veel op, maar ook de kinderen: ze leren samenwerken, communiceren, organiseren, creatief bezig zijn en digitaal bezig zijn; met andere woorden, zichzelf ontwikkelen.

Heeft u kinderen in groep 7 of 8 en wil hij/zij graag mee doen?
Aanmelden kan bij Biebbende@bibliotheekmb.nl

Klussen: hoezo afgezaagd?

2011-07-13T13:26:00.000+02:00

Ik heb geklust, dingen die ik nog niet eerder had gedaan, en dat heeft me een heel goed gevoel gegeven. Natuurlijk kan ik wel iets aan de muur hangen, een schakelaar in een elektrisch snoer zetten en schilderen. Maar waar ik vooral goed in ben is het organiseren van klussen :-). Dit keer heb ik zelf iets in elkaar gezet en met een elektrische zaag een pergola aan mootjes gezaagd.

Blauwe Regen

In mijn tuin stond tot vorig jaar een Blauwe Regen die vanuit een zinken teil over een pergola groeide. Het mooie was er echter vanaf en daarom had ik de Blauwe Regen al helemaal teruggesnoeid tot een stuk boven de teil.

De rest was daarin helemaal vastgegroeid. Nu wilde ik van de teil en de pergola af (was op sommige plekke zo rot als een mispel). Van de overbuurman kreeg ik een of andere elektrisch apparaat, waarmee ik zowel de teil als de pergola in stukken kon zagen. Ik kreeg een korte uitleg en de waarschuwing nooit mesjes te verwisselen zonder de stekker uit het stopcontact te halen. Ik krijg dan visioenen dat ik het snoer wel door zal zagen, of dat ik het apparaat niet in bedwang kan houden. Maar nee hoor, gewoon op de trap, zaag in de aanslag en zagen. Na ca. 2 uurtjes lag zowel de teil als de pergola in kleine stukken.

Boekenkasten

Dezelfde dag ben ik begonnen om op de zolderkamer 3 Billy boekenkastjes van Ikea in elkaar te zetten. Het stappenplan van de handleiding doorgenomen en met het kleinste kastjes begonnen; toch alle fouten gemaakt die je kon maken zoals planken verkeerd om plaatsen waardoor de onafgewerkte achterkant aan de voorkant zat. Hierdoor ging de tweede en de derde kast (breder en hoger) een stuk sneller. Ik vind het systeem behoorlijk ingenieus: er komt amper nog gereeedschap aan te pas. Ik had een schroevendraaier nodig om de palletjes voor de verbindingsstukjes te zekeren en een hamer om een paar spijkertjes vast te slaan.

Voldoening
Ik vond het leuk om te doen en voelde me eigenlijk best wel stoer.
Het leermoment: gewoon beginnen! Het ging in ieder geval gepaard met veel eerlijk zweet. Ik heb er veel voldoening uitgehaald en het deed ook iets met mijn gevoel voor onafhankelijkheid en zelfstandigheid. Verder heb ik dat weekend mijn tuin nog gedaan, de auto gewassen en een paar uur op het kerkhof gewerkt. Genoeg fysieke inspanning voor een week-end dacht ik zo, maar wel op een manier dat je er energie van krijgt!

De zomertijd wordt vaker gebruikt om te klussen; ook door u?

Blog non grata

2011-07-06T13:18:00.001+02:00

Op onze website zijn vier blogs te volgen; dat is ongekend in bibliotheekland. Wij doen dat om onze klanten en bezoekers op een laagdrempelige manier zo goed mogelijk online te betrekken bij de bibliotheek. Niks commercieels, niks geen winstbejag.

The Big Picture

Sinds gisteren is het blog van mijn collega, ‘The Big Picture’, verdwenen. Dit blog stond vol informatie en tips over films en muziek. In de mailbox zat een bericht van het Bloggerteam van Google met de melding dat het blog

gerapporteerd is vanwege spam. Het blog is daarop simpelweg verwijderd en de URL is niet langer toegankelijk……..

Spam
Eerst maar eens gezocht wat we dan misdaan hebben; wat wordt door Google onder spam verstaan:

'Spam kan verschillende vormen aannemen in Blogger, die allemaal kunnen leiden tot het verwijderen van je account of blog. Voorbeelden zijn bijvoorbeeld het maken van blogs die alleen zijn bedoeld om meer verkeer naar je site te lokken of je site hoger in de zoekresultaten te laten weergeven en het plaatsen van opmerkingen op blogs van anderemensen die alleen zijn bedoeld om je eigen site of product te promoten'.

Research

Daar sta je dan, met een groot gevoel van machteloosheid. Hoe los je dit snel op? Niet snel dus! Je bent eerst al lang bezig om überhaupt een ingang te vinden om te kunnen reageren. Het is natuurlijk een noreply-mail met een linkje naar de servicevoorwaarden van Google, waar je niets mee kunt. Uiteindelijk terechtgekomen op een Forum waar je je vraag kunt stellen; daarop kwam wel een antwoord maar dat leidde weer terug naar datzelfde Forum!

Herstellen
Mijn collega heeft inmiddels in het beheer van haar blog de link ‘Herstellen’ gevonden. Na de gevraagde acties uitgevoerd te hebben kwam er zowaar een antwoord per mail: binnen twee dagen zal de blog beoordeeld en gecontroleerd worden.

In mijn beleving is dat de wereld op zijn kop: normaal is toch dat eerst gecontroleerd wordt en daarna eventueel maatregelen volgen? Het voelt alsof je overgeleverd bent aan de goden van Google en al veroordeeld bent zonder dat er hoor en wederhoor heeft plaatsgevonden. Bedenkelijk…..

De keuze is bij de start van onze blogs op Blogger gevallen o.a. omdat het gratis en laagdrempelig is; misschien moeten we een keuze voor een dure betaalde variant in overweging gaan nemen?

Veteranen

2011-06-29T13:59:00.001+02:00

Afgelopen zaterdag was het veteranendag. Je kunt hier niets of iets mee hebben. Ik heb er iets mee omdat mijn vader veteraan is, een Indieveteraan en een oud-commando. Zelf kan hij niet meer actief deelnemen, maar met zijn hoofd en hart was hij er bij.

Veteranen
De Indieveteranen, voor mij de echte 'oude' veteranen, bleken nog maar mondjesmaat vertegenwoordigd: ze worden te oud. De meesten zijn waarschijnlijnk rond de negentig en kunnen gewoon niet meer meelopen. En als je niet meer zelf kunt lopen dan ga je niet; in een rolstoel is je eer te na, in ieder geval die van mijn vader. Ik zag ook geen bordjes meer met 'Indieveteranen', of van 'No. 2 Dutch Troop'.

Bij een veteraan denk je toch eerst aan oude mensen. Jeugdige veteranen van nog geen 30 jaar komen bij mij ook wat vreemd over; ik zag tenminste jonge meiden die mijn dochter konden zijn :-).
Wat deze dag speciaal maakt klinkt waarschijnlijk als een groot cliche, maar het is de kameraadschap, het delen van dezelfde herinneringen en het vinden van begrip omdat je hetzelfde hebt meegemaakt. Hierbij is leeftijd geen issue.
Vooral voor de oude veteranen is er weinig inlevingsvermogen geweest denk ik. Ik ga mijn vader maar na: van 1946 t/m 1948 in Indie, waarbij het contact met het thuisfront bestond uit 1 x per maand een pakketje post. Geen telefonisch contact en geen reisje terug naar Nederland omdat je moeder is overleden. Je moet het allemaal zelf uitvogelen en dan zijn je maten je beste kameraden, die je er door heen slepen. Ook het feit dat bij terugkomst niemand stond te juichen, je van de verkeerde oorlog terugkwam en waardering al helemaal niet bestond, maakte dat je elkaar opzocht. Dat laatste was misschien wel pure noodzaak omdat er ook geen enkele opvang geregeld was.

Reunies

Een andere manier om in contact te blijven zijn de jaarlijks terugkerende reunies. Mijn vader was een trouw bezoeker maar de leeftijd laat het nu niet meer toe. Op zijn 90e verjaardag hebben we nog een tweetal commando-veteranen van het eerste uur opgespoord en uitgenodigd. De ontroering van deze ontmoeting vond ik indrukwekkend. Daar is een woordeloos begrip tussen die mannen. Inmiddels zijn beide mannen overleden en de herinnering aan deze dag is daarom o zo speciaal voor mijn vader.

Ik gun alle militairen, waar ook ter wereld, een plek om elkaar te ontmoeten en elkaars verhaal te delen.

Komkommertijd

2011-06-22T22:37:00.000+02:00

Het is duidelijk komkommertijd. Behalve dat er veel te doen is over de echte komkommers is er tijdens de zomermaanden ook vaak minder nieuws vanwege de vakantietijd.

EHEC-misere
Dat eerste heeft natuurlijk allles te maken met de EHEC-bacterie en alle misere die dat veroorzaakt in Duitsland en ook in Nederland.

Zijn het de komkommers uit Duitsland of Spanje, of toch uit Nederland? Of zit het misschien in de tauge of de bietenspruiten? Inmiddels worden deze producten masasaal gedumpt en zijn er al miljoenen kilo's komkommers, tomaten en sla doorgedraaid, terwijl nog niet eens definitief vast staat dat het aan deze producten ligt ligt.
Bizar vind ik dat; massahysterie. De economische gevolgen zijn enorm en het effect op de prijs is er: ik zie tenminste prijzen van nog geen 40 cent voor een komkommer 60 cent voor een pond tomaten.

Metafoor
Komkommertijd is voor mij ook een metafoor voor de rustige zomertijd die er aankomt. Deze blog kan in principe over van alles gaan. Toch houd ik wat kaders aan. Ik wil bijvoorbeeld niet bloggen over een onderwerp dat al als nieuwsitem op de website staat. Met prive-informatie wil ik ook prudent om gaan. Ik probeer steeds een goede afweging te maken hoe persoonlijk ik het blogbericht wil maken. Blijkbaar heb ik ook niet zo'n spannend leven dat daar dagelijks of wekelijks dingen in gebeuren die ik wil delen. En natuurlijk wil ik altijd een lijntje hebben met de bibliotheek en onze collectie. Dat laatste is eigenlijk nog het makkelijkste gedeelte.

Uw mening
Mag ik het daarom eens aan u vragen: wat verwacht u van deze blog? Items over producten en diensten van de bibliotheek? Mijn mening over de wereldpolitiek? Het reilen en zeilen met betrekking tot mijn hobbys zoals genealogie, mijn binding met mijn geboorteplaats Terborg en mijn plek in Tilburg? Ook mijn inspiratie kent wel eens een dip; goede tips zijn van harte welkom.....

De brug stond open

2011-06-15T13:09:00.000+02:00

Wanneer je vroeger te laat op school kwam was een van de standaard smoezen toch wel dat de brug open stond. Misschien gebeurt dat nog steeds en is het een smoes van alle tijden. Ik weet het niet, is het een klassieker of gaat de smoes ook met de tijd mee?
Ik zou nu met recht kunnen zeggen dat de brug open stond; of beter gezegd open staat. Ik moet iedere dag namelijk over het fietsersbruggetje over het Wilhelminakanaal bij de Waalstraat en deze brug staat nu al een week open.

Brug Waalstraat

Het is een uniek bruggetje; het is alleen voor voetgangers en fietsers. Alhoewel ik een keer met eigen ogen heb gezien dat een personenauto er over heen reed. Ik geloofde mijn ogen niet. Het ging net! Ik denk dat diegene iets wilde bewijzen. Natuurlijk sta ik er wel eens voor te wachten. Nu de zomer er aan komt wordt dat wat vaker vanwege alle pleziervaartuigjes. Dat kan op elk moment van de dag zijn, en dat komt niet altijd goed uit. Dan denk ik wel eens, schiet toch op, we hebben niet allemaal vakantie :-)

Manoevreren

Behalve plezierbootjes varen er ook nog schepen van Barge Terminal Tilburg door en dan heb ik wel eens respect voor de manoevreerkwaliteiten van de schipper, want dan houd het echt niet over! Afgelopen donderdag ging het dus mis en is een schipper tegen de ophaalbrug gevaren.

Toen het net gebeurd was kon ik nog over het bruggetje fietsen en lagen voor de verandering de plezierjachten te wachten. Dat leverde leedvermaak op bij de omstanders. Toen ik later terug kwam zag ik dat het hele wegdek verdwenen was, de bootjes groen licht hadden en ik een bruggetje verder moest fietsen. Blijkbaar is de brug zodanig ontzet dat reparatie elders moet gebeuren.

De brug staat open
De brug staat nu dus echt open! Ik kan beter de titel van dit blogbericht veranderen in 'De brug staat open'. Ook kom ik er achter hoe handig dit bruggetje is. Door dat bruggetje ben ik namelijk met een kwartier in het centrum van de stad. Ik ben benieuwd hoe lang ik nog om moet fietsen!

Het loopt op wieltjes......

2011-06-08T14:22:00.001+02:00

Sporten is natuurlijk altijd goed, maar niet alle sporten zijn even leuk, vind ik.
Een andere constatering is dat mijn conditie niet veel voor stelt en dat ik daar iets aan wil doen. Ik volg al een aantal jaren pilateslessen en dat doet veel voor je rug, maar minder voor je conditie. Toen een paar weken terug mijn overbuurvrouwen kwamen vragen of ik met hen mee op skateles wilde, dacht ik meteen: dat is het!

Skeeleren

Nu krijgen we op de Ireen Wust ijsbaan (dat kan in de zomer) in 8 lessen de basistechnieken aangeleerd. Als we wat meer bedreven zijn kunnen we natuurlijk op elk moment dat het ons uit komt op pad. Dat is ook heel aantrekkelijk: je hoeft er niet voor naar een sportclub.

Na de eerste les was ik al helemaal verkocht! Het is zo leuk! Het ziet er alleen een stuk makkelijker uit dan het is. In het begin stond ik zo te stuntelen, dat ik mezelf tot de orde heb geroepen: 'schaatsen kon je altijd goed en zonder angst om te vallen, doe alsof je aan het schaatsen bent'. En warempel.....dat hielp!
Na 3 lessen heb ik technieken aangeleerd gekregen voor een goede houding, een juiste slag en het bewaren van je evenwicht. Ook het remmen kwam aan bod, evenals het voorzichtig maken van bochtjes. Vooral dat remmen is nog een hele kunst, ben ik inmiddels achter.
Ook het gevoel voor evenwicht moet ik weer helemaal oppakken.

Remmen!
Op Hemelvaartsdag, de derde keer dat ik op skeelers stond, reed ik om 9.00 uur met de buurvrouw al door het Leypark. Buiten skeeleren blijkt dan toch nog heel anders dan binnen op een gladde baan. Je moet drommels goed uitkijken voor takjes en voor asfalt dat omhoog komt vanwege de wortels van bomen. Het remmen moest nu natuurlijk in praktijk worden gebracht, want een hond die opeens voor je opduikt, moet je kunnen ontwijken. Dat was dus nog schrikken! Ik merkte dat ik er veel te lang over doe om tot stilstand te komen. Nog een hoop oefenen dus. Ik wil immers niet elke lantarenpaal onderweg om de nek vliegen of de berm induiken. Met een hoofd zo rood als een biet kwam ik na een uurtje skeeleren weer thuis, en ik voelde me geweldig!

Toertochten
Inmiddels heb ik gemerkt dat meer vrienden en kennissen van mij skeeleren; sommigen hebben me al gevraagd een keer mee te gaan. Het is blijkbaar populairder dan ik wist. Er worden ook toertochten georganiseerd, maar eer ik daar aan mee kan doen moet mijn conditie eerst op peil zijn! Dus nog even flink oefenen!
Heeft u ook wel eens zo spontaan een leuke nieuwe hobby gevonden?

Onthaasten in Muschenheim

2011-06-01T14:36:00.001+02:00

Afgelopen week was ik vrij en heb ik van de gelegenheid gebruik gemaakt om mijn vriendin Doris in Duitsland te bezoeken. We kennen elkaar al meer dan 40 jaar en het is altijd weer een feest elkaar te ontmoeten.

Muschenheim

Doris en haar man wonen in Muschenheim. Dit kleine dorpje van 1000 inwoners ligt in Hessen, ca. 60 km ten noorden van Frankfurt. De reis is goed te doen, ongeveer 360 km, en de route door Duitsland is prachtig. Vooral het stuk vanaf Olpe naar Lich is schitterend via de Sauerland Autobahn. Je passeert een hoop geschiedenis, zoals o.a. Nassau en Dillenburg en ook Muschenheim heeft wortels tot in de oudheid.

Natuur
Behalve van de mensen geniet ik vooral van de omgeving van Muschenheim. Het dorp ligt midden in een heuvelachtig landschap met uitgestrekte weiden en bossen. Een prachtig gezicht zover je kijken kunt. Ik ervaar daar nog iets van een verbondenheid met de natuur. Je hoort de natuur ook: vogels, krekels, het geblaf van een hond en het waaien van de wind door de struiken. Je wordt er bijna poetisch van. Verkeerslawaai is er gewoon niet. Mensen zie je vooral buiten werken, in hun tuin of in hun moestuin aan de rand van het dorp. Ik heb daar de dagen dat ik er was flink in meegewerkt, want ook in Hessen is het veel te droog. Tig gieters met water hebben Doris en ik over de plantjes gegoten en dat water haalden we eerst uit de Wetter die achter de tuintjes stroomt.

Taal

Ik hou van de Duitse taal en vind niets zo leuk als met Duitsers Duits te praten. Daar krijg ik in Muschenheim volop gelegenheid toe. Ik wordt door Doris altijd voorgesteld als 'die Marja aus Holland' en inmiddels ken ik wel een aantal dorpsgenoten. Sommigen komen me speciaal begroeten. Op een van de dagen heb ik mijn vaardigheden met de Duitse taal ook kunnen testen. Doris en haar man runnen namelijk een zaak in woninginrichting en het kwam zo uit dat ik even 'Ladendienst' gedaan heb, oftewel op de winkel gepast: telefoon beantwoord en klanten te woord gestaan. Het ging prima en ik vond het stiekem ontzettend leuk.

Vakantie

Een bezoek voelt altijd als een vakantie. Natuurlijk hebben we uitstapjes gemaakt. Zo waren we o.a. in Bad Nauheim, waar ene Elvis Presley nog ooit 2 jaar gewoond heeft (1958-1960). Een standbeeld is het bewijs daarvan en volgens Doris liggen daar altijd verse bloemen.
Het is echter de rust van het dorp dat me aanspreekt. Ik had dan ook geen enkele behoefte om de laptop te pakken om te twitteren, mailen of wat dan ook.

Even afstand, dat schept bij mij altijd ruimte.

Trappistenloop Puur

2011-05-24T12:31:00.002+02:00

Zoals je in het vorige blog van Marja hebt kunnen lezen staat Koningshoeven bekend om de overheerlijke La Trappe bieren. Maar afgelopen weekend stond deze abdij geheel in het teken van de Trappistenloop ‘Puur’. Letterlijk en figuurlijk een voorproefje op de Tilburg Ten Miles straks in september, die pal voor Bibliotheek Tilburg Centrum van start zal gaan. En waarvan het kloppend hart van de organisatie die dag zich in de bibliotheek bevindt. Het was de eerste keer dat de Trappistenloop werd georganiseerd. Toch waren binnen 2 dagen alle inschrijvingen vergeven. Zo’n 300 mensen startten afgelopen zaterdag voor de 5 of 10 kilometer en een enkeling voor de 15 kilometer. Een prachtig parcours door de schitterende tuinen van de abdij.

No pain, no gain…
Boomwortels en onverharde wegen maakten het wel een pittig parcours. Vooral als je gewend bent om op verharde wegen te trainen. Er kwamen dan ook best wel wat verstuikte enkels voorbij gehinkt, die vervolgens de lucht in gingen tijdens het nuttigen van een welverdiend ‘trappistje’. Maar goed, iedereen weet dat beter trainen de sleutel is tot succes. Vandaar dat ik me stellig heb voorgenomen om beter te gaan trainen. Hoewel dit niet de eerste keer is dat ik dit met mezelf heb afgesproken. Heb ik nu betere maatregelen genomen. Zoals nieuwe hardloopschoenen en nieuwe muziek op m’n Ipod. Ook heb ik me meer ingelezen, zodat ik een beter trainingsschema kan maken.

Een goede voorbereiding…
In onze bibliotheek zijn diverse interessante boeken aanwezig over hardlopen. Mijn favorieten zijn: Hardlopen voor een fit en gezond lichaam en Hardlopen, van basis tot wedstrijdsport. Ook handig is de DVD ‘Hardlopen, train jezelf in 10 weken’. Nog ruim op tijd voor de Tilburg Ten Miles. Dus hopelijk tot ziens op zaterdag 4 september op het Koningsplein!

Vriendinnen en La Trappe bier

2011-05-18T15:34:00.000+02:00

Elk half jaar komen we met drie vriendinnen bij elkaar voor een bijkletsprogramma met een leuke activiteit. Dat doen we al jaren zo. Het betekent dat we heen en weer reizen tussen Voorschoten, Tilburg en Apeldoorn.

Abdij O.L.V. van Koningshoeven
Dit keer was het mijn beurt en ik was door een collega getipt om Abdij Koningshoeven eens te bezoeken. Behalve als klooster is de abdij natuurlijk vooral bekend om de naastgelegen brouwerij waar de enige echte La Trappe bier wordt gebrouwen.
Dat hebben we dus gedaan en het was werkelijk een succes; het werd een leuke en ontspannende middag. We hadden ons opgegeven voor de rondleiding met vooraf een lunch. De lunch bestond uit zelf gebakken kloosterbrood (bereid van het gerst dat overblijft ná het brouwproces heb ik me laten uitleggen) met zelf gemaakte bierkaas en pate. Een echte degelijke lunch zeiden we tegen elkaar en overheerlijk.

Bierbrouwerij
Na de lunch kregen we een excursie naar de brouwerij, de oude bakkerij, de tuinen en de bottelierafdeling. Tijdens de excursie mocht je een van de 8 trappistbieren drinken. Ik koos voor de Ised'or, (7,5%) vernoemd naar broeder Isidorus, de eerste brouwer van de abdij. Hij smaakte best!
Tijdens de uitleg over het brouwen heb ik toch weer het een en ander opgestoken: bijvoorbeeld over temperaturen en hoge gisting en lage gisting; lage gisting = lagerbier = dus de gewone pils. En waar grote brouwerijen bier in 4 dagen brouwen duurt het proces van het trappistenbier vaak langer dan een jaar. Wat ik ook niet wist: hoe hoger het alcoholpercentage, des te minder schuimkraag. Het nieuwste product is een bier dat meer dan een jaar in eikenhouten vaten heeft kunnen rijpen, waardoor het een eigen aroma krijgt, de Oak Aged.
Uit alles sprak passie, professionaliteit en kwaliteit; daarbij wordt alleen gebruik gemaakt van natuurprodukten en is het hele proces gebaseerd op duurzaamheid.

Nieuwe wegen
Wat verder opviel is de serene rust rondom de abdij; het is een plek om tot bezinning te komen. Het leven van de monniken speelt zich hier vooral in stilte af. Toch, er moet brood op de plank en voor hun levensonderhoud zijn de monniken nieuwe wegen ingeslagen; er is de mogelijkheid om als gast op het klooster te verblijven en het bierbrouwen is natuurlijk een bron van inkomsten. Hiervoor is een prachtig proeflokaal gebouwd en kun je in de kloosterwinkel allerlei natuurproducten kopen.

“Dan zijn zij pas echte monniken, als zij van het werk van hun handen leven”.

Rijp voor een 'inrichting'!

2011-05-11T14:29:00.000+02:00

Onlangs heb ik met een vriendin meubelwinkels bezocht. Zij heeft een nieuw appartement gekocht en daar horen nieuwe meubels bij. Ook ik ben mijn oude meubels in mijn woonkamer beu en op zoek naar een nieuw interieur. Dus dat werd bij voorbaat een leuke en goed besteedde dag.

Proces
Waar mijn vriendin snelle en goede beslissingen kan nemen, neem ik er alle tijd voor; alles moet strakjes wel kloppen niet dan. Ik wil bij mijn huis het gevoel hebben dat het past als een jas. Bij mij is dit een heel proces. Ik begin eens met het online opvragen van catalogi en probeer een beeld te krijgen wat ik precies wil. In de bieb heb ik me georiënteerd via tijdschriften als Eigen Huis & Interieur en VT-Wonen. Ook boeken over woninginrichting en meubels heb ik bekeken en natuurlijk heb ik al meubelzaken bezocht.

Sneeuwbaleffect
Na het eerste begin wordt het alleen maar verwarrender. Ik heb altijd het idee dat ik in een sneeuwbaleffect terecht kom. Het blijft niet bij een eethoek, feauteuils, kast enz. maar het gaat op een gegeven moment ook over de vloer, muren en plafond.

Mijn nieuwe meubels krijgen een andere kleurencombinatie en ik wil dus ook een andere kleur op de muren. Misschien moet ik de muren ipv te sausen, eerst laten stucen en strak zetten? En dan ook maar even het plafond meenemen? En de vloer: in mijn woonkamer ligt een vloer van eikenhouten panelen, die ik moet boenen. Wil ik dat blijven doen, of zal ik de vloer op laten schuren en laten lakken oid? Of een nieuwe vloer, maar dan kan ik beter meteen de keuken en hal ook meenemen. Herkent u dat?
Ik ben nu zover dat ik heb besloten dat de vloer nog even blijft zoals die is. De muren en het plafond worden wel aangepakt, maar pas als ik definitief weet welke kleur er op moet.

Indeling
Ik weet al dat mijn boeken blijven, maar wel in een nieuwe kast op een andere plek. Natuurlijk blijft mijn 100 jaar oude piano, ook op een andere plek. Ik heb mijn woonkamer namelijk op schaal getekend, net als de meubels die er in staan. Wanneer ik nieuwe meubels zie neem ik de maten mee en teken ook dit op schaal. Op deze manier kan ik naar hartelust schuiven en van alles uitproberen. Alleen al door een heel nieuwe indeling wordt het een andere woonkamer.

Mijn doel is om eind dit jaar alles af te hebben en dat gaat lukken. Gisteren kreeg ik een aanbieding in de mailbox voor een gratis consult met een interieurstyliste; dat noem ik timing. De afspraak ligt vast!

'Baan' je een nieuwe weg!

2011-05-04T14:49:00.001+02:00

Mijn dochter heeft een nieuwe baan. Dat is an sich geen schokkend nieuws. Haar aanpak vond ik wel bijzonder, eigenlijk helemaal van deze tijd.

De traditionele manier

Via dagbladen lagen de vacatures voor directiesecretaresse, officemanager, managementsupport niet voor het oprapen. Het UWV had niets voor haar; eigenlijk alleen de hoopgevende opmerking dat het heel moeilijk zou worden. Ze had zich ingeschreven bij 5 uitzendbureaus en niet een keer is er een vacature voorbij gekomen: 'de tijd zit niet mee'.

De multimediale manier

Op enig moment heb ik haar geattendeerd op het Linked-In netwerk en de mogelijkheden daarvan. Ze had een slapend account en heeft dat in no-time opgepimpt. Ze heeft hier haar passie voor het secretaressevak uitmuntend verwoord en zich aangesloten bij diverse groepen op haar vakgebied.

Via Twitter heeft ze haar zoektocht naar een baan bekendgemaakt en zich aangemeld bij diverse groepen; ook volgde ze hashtags (#) mbt managementsupport. Ze ging secretretaresses en Personal Assistants (haar ambitie) volgen, waardoor ze er ook mee in contact kwam.

Social Media
Het resultaat kwam bijna meteen. Via Linked-In ontving ze een aantal aanbiedingen voor banen. Via Twitter werd ze geattendeerd op vacatures en kwam ze in contact met andere secretaresses. Een van hen, een zzp-er, gaf haar belangeloos veel tips mbt presentatie van sollicitatiebrief en -mail en CV; een sollicitatie per mail ziet er echt anders uit dan een 'gewone' sollicitatiebrief.

Moraal
De moraal van het verhaal: via Social Media kwam ze veel sneller in contact met vacatures en bemiddelaars. Inmiddels heeft ze haar netwerk op Linked-In zien groeien en heeft ze er professioneel prima contacten bijgekregen, ook via Twitter. Wat dit digitaal netwerken je allemaal kan opleveren is bijvoorbeeld te lezen in het succesverhaal van het Slijterijmeisje. Een inspirerend boek en ook een inspirerende vrouw!

De eerlijkheid gebied me om te zeggen dat mijn dochter voor haar nieuwe baan uiteindelijk gegaan is voor een tip uit haar eigen persoonlijke netwerk :-).

Vacature
Laat ik meteen een steentje bijdragen voor degenen die online op zoek zijn naar een nieuwe baan: bibliotheek Midden-Brabant is op zoek naar een enthousiaste Medewerker Marketing.

Herinnert u zich deze nog?!

2011-04-27T14:19:00.002+02:00

Afgelopen zondag zat ik om 22.30 nog even te zappen op tv toen ik via Duitsland 3 op een programma stuitte met allemaal schlagers. Het bleek een overzicht te zijn van de geschiedenis van de schlagers uit de bloeiperiode van de jaren vijftig en zestig. Ik merkte dat ik veel nummers kon meezingen, terwijl ik toch echt niets met schlagers heb (dacht ik). Ik heb een uur lang enorm veel onbekommerd plezier gehad; het was gewoon leuk. Sommige dingen wil je gewoon niet meer zien, maar anderen zitten blijkbaar voorgoed in je geheugen gegrifd.

Van ouds her

Ik ben opgegroeid bij de Duitse grens en wat radio en tv betreft waren we erg georienteerd op Duitse zenders. Mijn vader had een eigen werkplaats en daar stond altijd Radio Luxemburg aan. Vooral via deze zender heb ik de liedjes gehoord die ik op zondagavond via clips voorbij zag komen. Sommige liedjes en clips waren te onnozel voor woorden, maar een aantal mogen er nog steeds zijn. Het werd een trip back to memory lane!

Ik trakteer u vandaag op een aantal videoclips van nummers die ik zaterdag gehoord heb. Ik was alleen thuis en heb me ongegeneerd laten gaan.

Bekende nummers
Liedjes die ik me heel goed herinnerde waren 'Liebeskummer lohnt sich nicht' van Siw Malmquist en 'Zwei kleine Italiener' van Conny Froboes. Een van mijn favorieten was wel 'Marmor Stein und Eisen bricht' van Drafi Deutscher. Verder natuurlijk 'La Paloma' van Freddy Quin, Heidi Bruhl met 'Wir wollen niemals aus einander gehen', Roy Black met 'Ganz in Weiss' en Peggy March met 'Mit siebzehn hat man noch Traume'. Zelfs Marlene Dietrich kwam nog voorbij met 'Sag mir wo die Blumen sind' en natuurlijk Elvis Presley met de Duitse versie van 'Wooden Heart'.

Buitenlandse artiesten
Ook buitenlandse artiesten hebben Duitstalige liedjes gezongen, zoals bijvoorbeeld Conny Francis (een beetje voor mijn tijd :-) Gilbert Becaud, Michel Polnareff en Nana Mouskouri. Adamo zong het liedje 'Es geht eine Träne auf Reisen' (clip is bagger, alleen maar luisteren). Naar eigen zeggen dacht hij te zingen over een trein die op reis ging!
En wat te denken van een Duitse versie van 'Brandend Zand' (echt lachen!) en 'Ramona' van de Bue Diamonds. Heintje met Mama; zeg nou zelf, daar kan Jan Smit toch niet tegen op.

Tilburg zingt
As vrijdag is er weer gelegenheid om ongegeneerd mee te zingen met de achtste versie van Tilburg Zingt. Ik ben er met de overbuurvrouw en een fles rosé. Gewoon lekker uit je dak gaan en vertrekken als je er genoeg van hebt. Er staat niet een schlager op de playlist, maar dat zal de pret echt niet drukken.

23dingen: ontdek, speel en leer!

2011-04-20T16:00:00.000+02:00

In onze bibliotheek krijgen medewerkers allerlei kansen om zich verder te ontwikkelen en bij te scholen via cursussen, workshops, of andere leertrajecten: grenzeloos ontdekken!

23dingen

Een van deze mogelijkheden is om het web 2.0 te verkennen via het online programma ‘23dingen’. Dit is een kennismaking met een aantal populaire web 2.0 toepassingen, waarbij je als deelnemer gestimuleerd wordt om na te denken over toepassingsmogelijkheden in de bibliotheek. Een van de eerste dingen is het starten van een eigen blog, een soort werkboek, waarin je je ervaringen deelt met andere deelnemers. 23 dingen is dan ook géén traditionele cursus met een docent, maar een zelfstandige ontdekkingstocht op internet.

Belangrijk
BMB zet heel bewust in op dit leertraject. Het is een bewustwordings- proces dat toepasbaar is in de organisatie, maar ook in je persoonlijke leven; het brengt vaak een mentaliteitsverandering op gang.
Het moet een basis worden om onze klanten beter van dienst te kunnen zijn. Daarvoor moeten wij weten hoe de wereld van de nieuwste webtechnologieën zoals social media er uit ziet. Dat gaat via deze digitale ontdekkingsreis, waarbij het adagio 'ontdek, speel en leer is'. De ervaring met de vorige groepen is dat het een inspirerende reis gaat worden! Met een hoog fungehalte!

Social media

Onze klanten zijn bijvoorbeeld aanwezig op social media als Twitter en Facebook. Er wordt hier over BMB gesproken en we vinden dat we minimaal aan het gesprek mee moeten doen. We willen als bibliotheek niet meer alleen vertellen wat we hebben en kunnen, we willen onze boodschap graag delen en interactie mogelijk maken. Zo communiceert de bibliotheek inmiddels al via Twitter, Facebook en via een viertal blogs op onze website. Ook is het mogelijk te reageren op items op onze website en kunt u onze berichten doorsturen via Twitter, Facebook of naar vrienden.

Ook eens kijken?
23dingen is in 2006 gestart door een Amerikaanse bibliothecaresse, Helen Blowers en gebaseerd op het Learning 2.0 programma. Zij deelt haar 23dingen op een openbare website, die voor iedereen toegankelijk is.
U kunt zelf ook eens vrijblijvend rondkijken op de Nederlandse vertaling van dit leertraject; wie weet wordt u ook geïnspireerd om onderdelen nader te bekijken.

Tilburg, schoônste stad van 't land

2011-04-13T12:16:00.000+02:00

Twee weken geleden blogde ik over mijn jeugdjaren in Terborg en de lange geschiedenis van mijn geboorteplaats. Komende zomer woon ik echter al weer 40 jaar in Tilburg. En inmiddels weet ik van deze stad wel het een en ander. Ook Tilburg heeft een rijke historie.
Toen ik in 1974 begon te werken in de openbare bibliotheek Tilburg, draaide ik diensten in de toenmalige grote studiezaal. Hier stonden alle naslagwerken en tijdschriften van de bibliotheek, inclusief een prachtige Tilburgcollectie. Ik heb deze boeken verslonden.

Historie
Terborg heeft zijn kasteel, maar ook Tilburg had van eind 15e eeuw tot 1858 een kasteel; dat stond in de wijk Hasselt op de plek waar nu de van Bylandtstraat is. Volgens mij is dat helemaal niet zo bekend.

Tilburg heeft ook een lijntje met het koninklijk huis; koning Willem II was er vaak en liet er behalve een paleisje, ook een kazerne bouwen en stierf er in 1849. De kazerne was vooral bedoeld om paarden te stallen; dat moet je je eens voorstellen als je naar het Regionaal Archief gaat dat nu in het gebouw zit. In 1936 verscheen een gedenkboek ter gelegenheid van het in gebruik nemen van het verbouwde paleis tot paleis-raadhuis. Heel lezenswaardig omdat er veel in staat over de oudste geschiedenis van Tilburg. Koning Lodewijk Napoleon Bonaparte was degene die Tilburg in 1809 stadsrechten verleende. Als stad is Tilburg dus eigenlijk helemaal niet zo oud; de eerste vermelding van Tilburg komt echter al voor in een acte uit 709!

Herdgangen en straten
Tilburg bestond vooral uit een aantal herdgangen (buurtschappen), die later uitgroeiden tot de nu bekende wijken. Ik ken Tilburgers die zeggen dat ze aan het dialect kunnen horen uit welke wijk een persoon komt. In de Heikant wordt anders Tilburgs gesproken dan in Oerle, Korvel of het Goirke. Ontzettend informatief vond ik het boek De Straten van Tilburg met een toelichting op de betekenis van de straatnamen. Zelf heb ik een aantal jaren in de Hoefstraat op kamers gewoond en deze straat is al bekend vanaf 1660!

Favoriete plekjes
Ik woon vlak bij de Hasseltse kapel en kom er geregeld. Het is het oudste kerkje van Tilburg (begin 16e eeuw) en voor mij een plek om je te bezinnen; hoeveel mensen zijn er de afgelopen eeuwen al in- en uit gelopen? Het getik van de klok alleen al heeft iets heel gerustgevends.
Het is een van mijn favoriete plekjes in de stad. Een andere favoriet is het Wilhelminapark. Dan is er ook nog het Norbertijnenpoortje in de Goirkestraat dat ik erg mooi vind.

Schoônste stad van het land?
Ik geloof niet dat ik in al die jaren een echt stadsmens ben geworden; ik waardeer de voorzieningen als schouwburg, bibliotheek, bioscopen, ziekenhuizen en musea. Het grootschalige is alleen niet zo op mij van toepassing. En ach, ik vind Tilburg een stad met mooie plekjes en een heel mooi buitengebied. Maar de schoônste stad van het land? U mag het zeggen.

Fox on the road!

2011-04-06T13:14:00.000+02:00

Na een ingrijpende persoonlijke ervaring heb ik een paar jaar geleden vrij plotsklaps een auto gekocht; een nieuwe nog wel. En ik heb er nog geen moment spijt van gehad en vraag me vaak af waarom ik het niet eerder gedaan heb. Ik zal mijn auto ook niet snel meer weg doen, of de kosten moeten echt de spuigaten uitlopen! Ik houd me al wel vanaf het begin aan de tips van het Nieuwe Rijden.

Prioriteiten

Wanneer je iets ingrijpends meemaakt liggen je prioriteiten vaak weer in de goede volgorde. Bepaalde dingen verliezen hun betekenis, anderen krijgen deze juist.

Een auto stond niet hoog op mijn lijstje; het was een flinke uitgave en ik wilde het er niet aan uitgeven. Ik schoof het nog maar even voor me uit; ik kon toch ook met het openbaar vervoer overal komen?

Fox

Niet lang na deze ervaring stond er een Foxje voor mijn deur. Ik wilde de aankoop niet meer voor me uitschuiven en er nu van genieten. Opeens wilde ik het geld er wel aan uitgeven. Waarom deze omslag? Ik wilde geen spijt krijgen van vooruitgeschoven beslissingen; wie zegt dat je 65 of ouder wordt? Hoe mobiel ben je dan misschien nog om dat te doen wat je je voorgenomen hebt? Dat wilde ik niet laten gebeuren.

De auto heeft me heel mobiel gemaakt. Ik kan gaan en staan waar ik wil en ben niet meer afhankelijk van het openbaar vervoer. Ik hoef niemand meer te vragen om me te halen of weg te brengen. Ook 's-avonds kan ik overal naar toe; mijn sociale leven heeft er een boost van gekregen. Met mijn vader maak ik de meest leuke ritjes en ik weet niet wie er meer van geniet. Ik wil dit voor geen goud missen.

Een klein zetje kreeg ik overigens wel van het openbaar vervoer. Ik ging altijd met de trein naar Terborg en elke keer was er wel iets: of ik moest een stuk met de bus of ik moest over Utrecht naar Arnhem. De reis duurde sowieso al ruim 2,5 uur en er kwamen steeds meer haltes bij (wel erg veel voor een intercitytrein). Eigenlijk heeft de trein me een klein duwtje gegeven om een auto te kopen, ipv andersom.

'Mien karretje'
Ik noem mijn auto al lang liefkozend 'mien karretje' en ik zit elke keer weer te glimmen als ik op weg ben. Ik voel me dan een rijk mens, en niet in termen van geld. Mijn Foxje is het geld echter wel dubbel en dwars waard geweest!

Terborg, mijn roots

2011-03-30T14:38:00.001+02:00

Afgelopen week-end was ik weer eens in Terborg. Ik ben daar geboren en getogen en kom er vaak omdat mijn vader er nog woont. Ik heb nog steeds iets met mijn geboorteplaats.

Terborg
Ik heb er de eerste 18 jaren van mijn leven gewoond. In die tijd, jaren vijftig en zestig, was het een plaatsje met allure en had het een centrumfunctie voor de regio. Om het even in een kader te plaatsen: Terborg had toen ca 4.000 inwoners en had en heeft een Kasteel (Wisch), de Paasberg (een prachtig buitengebied), een treinstation, een kantongerecht, een groot postkantoor, busstation, veel winkels, een bloeiend verenigingslevenleven, een groot buitenbad, een sporthal, tennisbanen, een bibliotheek, een bloemencorso met de kermis en ga zo maar door. Het was een prima plek om op te groeien! Terborg is echter ook een kind van de tijd en de laatste decennia verdween een groot gedeelte van de middenstand en dat is funest voor een stadje. Want dat is Terborg, een stadje, al bijna 600 jaar.
Ik herkende de laatste jaren weinig meer van de allure van mijn jeugdjaren; de Hoofdstraat verloederde en er gebeurde heel lang niets. Nu bruist het echter weer van de bouwactiviteiten; oude panden zijn gesloopt en er worden nieuwe woonprojecten gebouwd. Ook komen er weer nieuwe winkels.

Archeologie

Met het slopen zijn er archeologische resten van stadswallen en bewoning uit de Middeleeuwen ontdekt; ook is er een oude stenen waterput opgegraven. Het verhaal van Terborg wordt op deze manier blootgelegd en het blijkt dat we ook archeologisch een interessante plaats zijn. De waterpunt staat sinds kort op een pleintje in het centrum en kan zo maar een attractie worden.

Geschiedenis
Terborg heeft een rijke geschiedenis. Dat draait natuurlijk veel om kasteel Wisch. Mijn lagere school stond 'achter de wal', en wanneer je zegt dat je naar 'voor aan de poort' loopt dan weet iedere Terborgenaar dat je richting het plein voor Hotel de Rode Leeuw gaat.

Elke avond om 21.00 uur luidt nog steeds de papklok. Die klok hoor ik altijd als ik in Terborg ben. Dit gebruik stamt uit de Middeleeuwen toen Terborg stadspoorten had. Het was een teken dat de poorten dicht gingen en dat het tijd was om naar huis te gaan voor het avondeten. Meestal werd 's-avonds pap gegeten, vandaar de naam papklok. Mijn vader herinnert zich dat hij als kind van zijn moeder altijd thuis moest komen als de papklok luidde.

De dichter A.C.W. Staring schreef begin 19e eeuw een mooi gedicht over het Vogelschieten tijdens de kermis in Terborg; een andere traditie die nog steeds in ere wordt gehouden.

Feest voor wie leest!

2011-03-23T15:09:00.001+01:00

Afgelopen zaterdag was ik bij de eerste editie van TiLT (Tilburg Literatuur en Theater) in De NWE Vorst in Tilburg. De ambiance was geweldig, het gebouw leende zich uitstekend voor het diverse programma.

Programma
Ik heb Ernest van der Kwast horen voorlezen uit Mama Tandoori en hardop gelachen; hij deed dat dan ook met zo'n gortdroge humor.
Martijn Neggers, een Tilburgse dichter, bracht een muzikale Freakshow waarin hij zijn gedichten voorlas. Verder hoorde en zag ik met plezier het Nieuwe Trio met hun muzikale improvisaties. De Tilburg Cowboys presenteerden de primeur van Book te be (maar dat bleef voor mij toch een beetje vaag).

Rob Wijnberg

Een van de hoogtepunten was voor mij het interview van Oscar Kocken met Rob Wijnberg. De aanpak van Oscar Kocken vond ik heel verfrissend en relaxed; er ontspon zich namelijk een echt gesprek, waarin je heel wat meer hoorde dan een of meer oneliners. Het ging ergens over.

Beide heren hadden mijn volle aandacht. Leidraad was het nieuwste boek van Rob Wijnberg 'En mijn tafelheer is Plato'; een filosofische kijk op de actualiteit. Dat ik geboeid was blijkt wel uit het feit dat ik dezelfde avond het boek nog kocht. Hij zet in dit boek o.a. uiteen hoe de actualiteitenrubrieken op TV volgens een bepaald format werken en dat het daardoor vooral gaat om scoren en beeldvorming ipv om de boodschap of om gedachtengoed te delen.

Is nieuws entertainment geworden?

Rob Wijnberg wil de diepgang terughalen en doet dit aan de hand van het gedachtengoed van grote filosofen. Hij laat ons door een filosofische bril kijken en dat vond ik heel inspirerend. Kicken gewoon!

Filosofie
Ik was onder de indruk van deze 28 jarige filosoof, die nu al hoofdredacteur is van NRC.next. Ik ben bang dat mijn kennis van de filosofie vrij beperkt is; ik heb dan weliswaar het boek 'De wereld van Sofie' van Jostein Gaardner gelezen, maar dat is het dan ook wel.
Door Rob Wijnberg krijg je het idee dat filosofie overal is en vooral, voor en van iedereen is. Ik ben inmiddels geboeid.

Ik heb enorm genoten zaterdagavond; dat kwam ook door het grote aantal (ex)-collega's en bekenden die ik er tegenkwam. Ik hoop echt dat het volgend jaar weer georganiseerd wordt.

Weer een stukje familiegeschiedenis

2011-03-16T12:59:00.002+01:00

Binnenkort wil ik weer een keer naar Maastricht, naar het Archief in het Regionaal Historisch Centrum. Een prachtig gebouw overigens. Mijn roots liggen in Maastricht en omgeving en al jaren ga ik geregeld naar het archief om een specifiek onderdeel van mijn familiegeschiedenis bij de kop te pakken.

Beeldmateriaal
De laatste keer had ik allerlei adressen opgeschreven die ik in aktes gevonden had (1878 tot 1914) in de hoop er nog beeldmateriaal van te kunnen vinden. Het beeldmateriaal bleek niet raadpleegbaar, maar met behulp van een medewerker, heb ik toch een aantal foto's gevonden. De meeste straten zijn er nog steeds en ik heb toen een route gewandeld, uitgestippeld aan de hand van deze adressen. Mooi hoor! Er waren wel veel steegjes bij zoals de Joodestraat en de Mariastraat, wat al aangeeft dat mijn voorvaderen vooral arbeiders waren.

Militieregisters
Deze keer wil ik me verdiepen in de militieregisters en hoop ik een aantal voorvaderen hierin terug te vinden. Het leuke hiervan is namelijk dat in militieregisters beschrijvingen staan van het uiterlijk van de betreffende persoon. Stiekem hoop ik er een te vinden die in het leger van Napoleon heeft gediend! Want van 1795 tot 1814 viel Limburg, en dus ook Maastricht, onder Frans bestuur. Dat had als voordeel dat de burgerlijke stand al in 1796 in Maastricht was ingevoerd. Het betekende ook dat de aktes opeens in het Frans opgesteld waren. Zo kwam ik in een acte het beroep 'journalier' tegen; ik dacht wat gevonden te hebben, maar het bleek gewoon het Frans voor dagloner te zijn.
Ook jaartallen werden volgens de Franse tijdrekening opgeschreven: '27 Messidor An 12' is bijvoorbeeld 16 juli 1804!

Beroepen
Mijn zoektocht heeft me nog geen opzienbarende wapenfeiten opgeleverd. Mijn voorouders waren voornamelijk dagloners, boerenknechten en herders. Als arbeider woon je dan in steegjes en als boerenknecht woonde je meestal bij de boer, wat het traceren erg lastig kan maken. Toen ik de herders ontdekte in Heer kreeg ik even een romantisch visioen van een herder met een kudde schapen in het glooiende Limburgse heuvelland. Bleken het koeherders te wezen!

TV
Ik kijk natuurlijk ook naar programma's als Verborgen Verleden en ben dan wel eens verrast waar dat op uitkomt. In de laatste aflevering bleek Maarten van Rossum af te stammen van Maarten Harpertszoon Tromp. Kijk, dat is leuk! Ik vraag me ook wel eens af waarom het altijd bekende Nederlanders moeten zijn waarvan men de stamboom wil uitzoeken.

Het thema van de Boekenweek is dit jaar 'Familieportretten schrijven'; past dus helemaal in mijn straatje! In de uwe ook?

Soms veranderen dingen niet

2011-03-09T14:54:00.000+01:00

Onlangs hoorde ik een collega praten over de problemen met de jeugd in een jeugdfiliaal.
Dit klonk me heel bekend in de oren, maar die herkenbaarheid is wel van meer dan 30 jaar geleden! Ik werkte toendertijd in een jeugdfiliaal in de wijk Trouwlaan in Tilburg.

Alles in dat filiaaltje kon op slot, tot de telefoon toe. In 1988 is het filiaal weggereorganiseerd.

Daar ben ik heel wijs geworden, maar dat kostte wel even tijd.

Jeugdfiliaal

Feest kinderboekenweek 1978

Toen ik er begon, net van de opleiding, werd ik gewaarschuwd voor de onhandelbare, asociale jeugd. En ja, de tijdschriftenkast is een keer in brand gestoken, en ik ben ooit bekogeld met sneeuwballen waarin stukjes glas zaten. Ik voelde me vooral machteloos, omdat ik er zo weinig tegen kon doen. Totdat de opbouwwerker van het buurthuis tegen me zei: 'je moet de bal terugkaatsen'. Daar heb ik iets mee gedaan.

Ik hoorde ook aangrijpende verhalen van kinderen die nergens naar toe konden, behalve 2 middagen in de week naar de bibliotheek. Ik leerde dat er andere opvattingen over waarden en normen bestonden; over begrippen als mijn en dijn werd heel anders gedacht. Ik kon het alleen redden als ik daar oog voor had. Toen ik dat eenmaal accepteerde, ging het een stuk beter.

De politiek
De politiek zat er ook mee in hun maag. In plaats van asociale mensen, werden het kansarmen, querulanten en en toen ik weg ging sprak men over gedepriveerden. Het werden elke keer andere etiketjes, maar het bleven dezelfde etterbakjes. Ik heb gezien dat er een gloednieuw buurthuis gebouwd werd, en dat dat inmiddels ook al weer afgebroken is. De toenmalige wethouder Miet van Puijenbroek had zich daar nog sterk voor gemaakt.
Er is heel wat kruim gaan zitten om deze wijk leefbaar te houden!

Herinneringen

Eigenlijk kan ik wel een boek vol schrijven over de ervaringen die ik in de Trouwlaan opgedaan heb. Tilburgs heb ik daar ook geleerd: een boek over 'knorries' kon ik niet produceren, ook niet met de toelichting dat het voor de 'fejèèr van ons pa' was. (oftewel een boek over kanaries, voor de voliere van ons pa)

Elk jaar kreeg ik van een van de jongens een gebakje als hij jarig was. Thuis heb ik een boekje liggen met ontroerende afscheidswensen van schoolkinderen toen de bieb dicht ging.
Toen de kogel door de kerk was en het filiaal moest sluiten, was ik bijna in staat om de barricades op te gaan.

Toch ben ik er van overtuigd dat we daar iets bereikt hebben op het gebied van lezen. Voor veel kinderen was de bibliotheek een eerste kennismaking met boeken. Nadat het filiaal gesloten was heb ik menigeen terug gezien in de centrale bibliotheek.
En weet je wat ik toen hoorde: 'Wat waren we toch etterbakjes, he Marja'.

Belastingaangifte? Geen probleem!

2011-03-02T12:22:00.000+01:00

'Leuker kunnen we het niet maken, makkelijker wel'. Wie kent deze slogan van de Belastingdienst niet?

Digitaal

De blauwe envelop is weer op de deurmat gevallen; bij u waarschijnlijk ook. Wel vreemd dat je via Tante Pos bericht krijgt om je belastingaangifte digitaal in te vullen. Ik heb tot 1 maart gewacht met het downloaden van de software, omdat ik wel eens wil zien hoe een vooraf ingevulde aangifte er uit ziet.

Ik vind de digitale variant heel handig en het werkt lekker snel. Je kunt ook meteen zien wat het effect is van een opgevoerde post. Ik switch tenminste heel vaak naar het onderdeel 'Overzicht', om te kijken hoeveel meer/minder ik nu weer terug krijg. Het is ook niet moeilijk meer om alles in te vullen, als je maar zorgt dat je alle benodigde gegevens bij de hand hebt. Voor een simpele belastingziel als ik valt er inmiddels niet veel eer meer aan te behalen, maar voor een ander misschien wel.

Aangifte

Ik vind het een sport om het zelf te doen. Ik vul al jaren zelf mijn belastingaangifte in en heb daar ook helemaal geen hekel aan. Ik ben gewoon van mening dat je aan deze verplichting moet voldoen, maar natuurlijk wil ik geen cent te veel betalen.

Elk jaar spit ik door wat de wijzigingen zijn, wat wel en niet aftrekbaar is ivm bijvoorbeeld ziektekosten, studiekosten enz.

Je wordt ook altijd wijzer. Voor mijn ouders kon ik vroeger de post Giften aftrekken, maar wist eerst niet dat de goede doelen in de zogenaamde ANBI lijst moeten staan.
Ik vind wel dat wanneer de overheid kan incasseren je alles thuis gestuurd krijgt; kun je terugkrijgen moet je vaak zelf overal achteraan.

Ervaringen
Ik ben ook wel eens opgeroepen om naar het belastingkantoor te komen, omdat men het niet eens was met mijn aangifte. Bleek het mijn fout te zijn en werd de aangifte, jammergenoeg in mijn nadeel, aangepast. Ook heb ik een keer gedaan gekregen dat ik de kosten voor een studeer/werkkamer toch kon aftrekken, omdat ik dat baseerde op een onderzoek van de Universiteit van Tilburg. Ik vergeet het nooit. Ik heb daar lol aan.
Ooit heb ik de belastingtelefoon gebeld voor het een, waarbij ik tijdens dat gesprek voor wat anders zo'n goede tip kreeg dat dat heel positief voor mijn aangifte werkte.

Beste vriend
Ik krijg meestal terug, dus de belastingdienst is mijn beste vriend.
Dan zijn de uren die ik er aan besteedt heb mijn best betaalde uren :-).
Is de belastingdienst ook uw beste vriend?

Onze tomatensoep

2011-02-23T13:00:00.000+01:00

'Je kan me er midden in de nacht voor wakker maken'! Daar kunnen we allemaal wat bij invullen. Bij mij is dat zelfgemaakte tomatensoep. Daar kan echt niks tegen op!

De soep
Als mijn kinderen bij mij komen eten vraag ik wel eens of ze een verzoeknummer hebben. Mijn oudste zoon zal dan steevast om 'mijn' tomatensoep vragen. Meer dan 20 jaar heb ik wekelijks een pan soep gemaakt van verse tomaten. Liters. Het verveelde nooit. Nu de kinderen de deur uit zijn is die productie aardig naar beneden bijgeschroefd. Wanneer ik het nu klaarmaak kan ik meerdere porties invriezen. En ook die zijn gewild! Het recept heb ik ooit van mijn schoonmoeder gehad. Helemaal niets bijzonders maar ik herinner me dat ik, toen ik haar de soep zag koken, helemaal verbaasd was; het zag er uit of alle ingrediënten zo maar even samen in een pan werden geknikkerd en op het vuur gezet.
Ik had nooit gedacht dat die soep zo lekker kon zijn.

Het recept:
In een grote soeppan gaan een kilo soeptomaten. Geen gewone tomaten, maar soeptomaten. Soeptomaten zijn zacht en overrijp, maar supergeschikt voor de tomatensoep. Ik haalde ze altijd op de markt. Een marktkoopman bewaarde voor mij iedere week deze tomaten; hij hield er rekening mee dat ik deze kwam halen. Als ik er een keertje niet was (heel zelden) kreeg ik de opmerking: 'ik heb je gemist, ik had soeptomaten voor je'. Aardig he! Het heeft me ook nooit meer dan 1 euro gekost.

De tomaten hoeven niet ontveld te worden; ik snij ze gewoon door de helft of in vieren. Vervolgens gaat er een bosje peterselie in (helemaal, gewoon in grote brokken snijden). Dan nog een grote ui, ook in grote brokken gesneden en uiteraard wat zout en water.

Dat alles laat je aan de kook komen en even doorkoken. Na ca 30 minuten gaat alles door het roerzeef (passe-vite zei mijn schoonmoeder) en weer terug op het vuur. Nog wat maggiblokjes er in en natuurlijk de zelfgemaakte gehaktballetjes. Beetje vermicelli of rijst en klaar is de soep. C'est tout!

Heimwee
Die pan soep was al die jaren een constante in ons leven. Iedereen bij ons vond deze soep lekker. Op verjaardagen werd om de tomatensoep gevraagd, net zoals bij tentamens of examens. Ik mis het soms bijna dat ik de soep niet meer wekelijks klaar hoef te maken.

Wat is bij u thuis een favoriet gerecht?

Met een t-shirt de wereld rond

2011-02-16T15:31:00.000+01:00

Dat is de titel van een boek. Geen avonturenverhaal, maar wel een groots verhaal over een klein onderwerp. Mijn zoon vond dat ik dit boek van Pietra Rivoli 'Met een t-shirt de wereld rond' maar eens moest lezen; het zou mijn kijk op de wereldhandel veranderen. En dat klopt. Het onderwerp heeft een economische achtergrond, maar leest totaal niet als een economieboek.

Globalisering
Het is het verhaal van globalisering, waarbij niets is wat het lijkt.
Het verhaal wordt verteld door de levens binnen te stappen van de mensen die tijdens deze reis over 3 continenten voorkomen. Dat is wat het boek zo uitzonderlijk maakt: het is realiteit.

Wereldreis
Het verhaal begint met de katoenindustrie in de Verenigde Staten, die daar zwaar wordt gesubsidieerd. Daarvoor wordt in de politiek flink gelobbyd. Het tweede punt is de constatering dat in de Verenigde Staten een t-shirt voor minder dan 5 dollar te koop is; hierop blijkt dan ook nog eens 2 dollar winst te zitten. Hoe kan dat?

Wel, het t-shirt wordt namelijk geproduceerd in China, door hele goedkope arbeidskrachten (vaak kinderen). Hiervoor varen vrachtschepen heen en weer: met de Amerikaanse katoen naar de goedkope Chinese weeffabrieken en met de gemaakte t-shirts terug. Zelfs met deze dure vrachtroute blijft de prijs toch maar 5 dollar. Vervolgens wordt het t-shirt verkocht in de Verenigde Staten voor de genoemde prijs van 5 dollar.

Afrika
Dan komt het moment dat wij het t-shirt wegdoen.
Dat mikken we dan in een bak, waarvan we weten dat de textiel naar ontwikkelingslanden gaat. Hoe goed zijn we niet bezig! We sussen hiermee ons schuldgevoel, want we dragen immers bij aan een goed doel.
Dus niet! Deze massale dumping van gratis tweedehands kleding doet meer fout dan goed in Afrika. Textielindustrie is een laagdrempelige industrie om op te zetten. Een Afrikaan die eindelijk een naaimachine bij elkaar heeft gespaard om kleding te maken en in zijn eigen levensonderhoud te voorzien krijgt geen enkele kans bij de massale dump van gratis kleding uit de Verenigde Staten.

Wat ik ga doen
Uit het boek wordt duidelijk dat het subsidiëren van de katoenindustie in de Verenigde Staten een van de redenen is waarom in Afrikaanse landen de textielindustrie niet van de grond kan komen. Want Afrika is helemaal niet geholpen met onze afgedragen t-shirts. Zelfs het maken van de traditionele Afrikaanse kleding loopt hiermee averij op.

Voor mij was dit boek een echte eye-opener. De werkelijke effecten van globalisering liggen toch een beetje anders. Ik werk helemaal niet mee aan een goed doel wanneer ik mijn kleding in de bak voor het Leger des Heils gooi. Ik werk dan mee aan de verkeerde dingen. Vanaf nu gooi ik een oud t-shirt gewoon in de kliko.

Want is het u ook niet opgevallen hoeveel Afrikanen in Westerse t-shirts lopen?

Begraafplaatsen en vrijwilligerswerk

2011-02-09T13:19:00.001+01:00

Elke twee weken werk ik op zaterdag een aantal uren op het Gershwin-kerkhof in Tilburg Noord. En met heel veel plezier. Wanneer ik dit vertel wordt er vaak een beetje olijk gereageerd, soms krijg ik ook een vragende blik: wat moet zij nu op een kerkhof?

Cover Dodenakkers
van Cees van Raak

Een aantal jaren geleden werd me dit gevraagd door Opperleuterer Maureen Smeets. Zij en een aantal anderen hielden het kerkhof bij en konden wel versterking gebruiken. Zoals Maureen het vertelde klonk het als een gezellige bezigheid waar veel gelachen werd.

Werken op het kerkhof
Behalve dat ik een paar uur heerlijk in de buitenlucht bezig ben, is het groepje vrijwilligers ook wel een goede reden om te komen. Dat bestaat namelijk uit een gepensioneerde huisarts, verloskundige en houder van een postagentschap. Ik ben met stip de jongste. En het is echt gezellig; alleen al de pauze met koffie en peperkoek. Soms worden we zelfs door bezoekers voorzien van appelflappen!
Naast het ruimen van uitgebloeide bloemen en planten, valt er te snoeien, harken, en ophogen van weggezakte graven. U heeft geen idee hoeveel bolchrysanten, die met Allerzielen gebracht worden, in januari weer weggegooid kunnen worden :-). Het grote werk wordt dan wel uitgevoerd door een hoveniersbedrijf, er blijft voor ons genoeg te doen op het kerkhof.

Filosoferen
Ik heb iets met begraafplaatsen; waarom weet ik ook niet precies. Iets trekt me daar. Een reden is vast mijn gewroet in het verleden en mijn onderzoek naar verre familieleden. Op het kerkhof liggen dan ook van die oude parochieboeken waarin genoteerd staat wie waar begraven ligt.
Op een kerkhof sta je ook letterlijk stil bij de dood. Daar komt het besef binnen dat de dood bij het leven hoort. Ik vind een kerkhof vaak ook heel rustgevend en het brengt iets mediterends naar boven.
Ik word ook wel eens geraakt door grafstenen; onlangs nog door een waarop de foto van een jonge vrouw van 31 jaar stond, met daaronder een tekst waaruit bleek dat ze vier kinderen achterliet. Het zijn ook de momenten waarop je even stil staat om dat te overdenken.

Pere Lachaise

Pere Lachaise
In Parijs heb ik ooit het kerkhof Pere Lachaise bezocht. Hier liggen veel beroemdheden begraven. Ik heb er veel monumentale graven gezien, zoals van Edith Piaf, Frederic Chopin, Oscar Wilde, Marcel Proust, sinds 2006 ook Karel Appel en Jim Morrison. Van de laatste herinner ik me vooral alle sigarettenpeuken die rondom het graf lagen. Ook sommige kerkhoven in Tilburg hebben monumentale graven, bijvoorbeeld het graf van Marietje Kessels aan de Bredaseweg.

VrijwilligersAls ik om de een of andere reden een zaterdag niet kan, baal ik als een stekker, echt waar. En we kunnen nog best extra handjes gebruiken, dus wie zin heeft .....
Lees ook het blogbericht dat mijn collega Peter Kok deze week gewijd heeft aan vrijwilligerswerk, maar dan in de bibliotheek!

Het verhaal van een leven.........

2011-02-02T12:48:00.000+01:00

Mijn vader heeft bijna 30 jaar geleden zijn levensgeschiedenis opgeschreven, d.w.z. van zijn jeugdjaren tot en met zijn jaren in voormalig Nederlands Indie (1948).
Dit is toendertijd (in 1982, hij ging toen met de VUT), door hem op de typemachine uitgewerkt. Deze velletjes kreeg ik onlangs weer onder ogen en samen met mijn kinderen heb ik er maar een projectje van gemaakt en alles gedigitaliseerd. Met mijn dochter heb ik de tekst in word ingevoerd en mijn zoon heeft van alle foto's uit zijn jeugdjaren en uit het Indie-album digitale opnames gemaakt.

Schoolklas 1926

De tekst heb ik daarna enigszins ingedeeld in hoofdstukken en alinea's en de foto's zijn in groot formaat bijgevoegd. Inclusief een aantal bijlagen zijn de 20 getypte velletjes opeens een boekwerk van ruim 80 bladzijden geworden.

Hoe leuk kun je bezig zijn! Natuurlijk kan er nog veel meer bij, zoals zijn stamboom, afbeeldingen van oorkondes en medailles, insignes enz. Ik heb er echter voor gekozen om het niet te veel op te tuigen. Het moest wel zijn verhaal blijven. Inmiddels heeft hij het boekwerk gehad en hij was helemaal ontroerd; door de foto's gaat het nog meer leven. Doordat ik zo in het verhaal zat, kwamen er bij mij ook weer nieuwe vragen naar boven. Mijn vader kan schitterend vertellen en over zijn jeugdjaren had ik al menig verhaal gehoord, en toch komen er weer nieuwe feiten boven water. Het mooie is dat ik het hem nog kan vragen (mijn vader is 91 jaar) en daar ben ik blij om. Het zijn soms verrassende gesprekken, vooral mbt zijn 3 jaar in Nederlands-Indie, maar dat is een andere blogpost.

Cover 'Schrijf uw biografie'

Sommige passages lezen als een jongensboek: als 14 jarige begonnen als bakkersknecht, daarna naar het laboratorium van de DRU, en naar de mijnen in Limburg; in de oorlog, samen met drie broers, als dwangarbeider tewerkgesteld in Geesthacht, 30 km ten zuiden van Hamburg; vervolgens tewerkgesteld bij de Krupp-fabrieken, daar ontsnapt, bevrijd in Zuid-Limburg en daarna aangemeld voor de commando-opleiding en als vrijwilliger naar Indie. En dan ben je pas 26 jaar.

Een saai leven is het niet geweest, ook daarna niet!

Natuurlijk zijn er boeken genoeg die je op weg helpen om een biografie te schrijven en het zal allemaal wel een stuk professioneler kunnen. Ik ben tevreden hoe het er nu uit ziet en het meest tevreden ben ik over het feit dat ik het nog op tijd gemaakt heb.

“Weet u nog een goed boek voor mij”?

2011-01-26T13:10:00.002+01:00

Dat is waarschijnlijk een van de meest gehoorde vragen in de bibliotheek. Aan ons wordt geregeld advies gevraagd voor een mooi boek.

Meestal proberen we een neutraal antwoord te geven in de trant van 'Wie dit graag leest, leest ook .....'. Natuurlijk verwijzen we door naar digitale bronnen als het Literatuurplein en Literom.

Sinds kort hebben we echter de gelegenheid om onze eigen mening te geven en onze persoonlijke voorkeuren kenbaar te maken. Sinds begin dit jaar hebben we namelijk in onze bibliotheek aan het Koningsplein een “weet-u-nog-een-goed-boek-voor-mij-plek” ingericht. Ook in andere vestigingen is al zo’n plek of komt er binnenkort een. Hier liggen de boeken die wij mooi vinden. Het gaat hierbij niet perse om de nieuwste romans, maar om titels die we graag bij u onder de aandacht brengen. Ik, en vast ook mijn collega's, beleven er enorm veel plezier aan om dit te doen. Op een grote boekenlegger zetten we in het kort waarom de titel door ons wordt aanbevolen. Daar zitten hele verrassende boeken bij.

Cover 'Hoe kun je de
lucht bezitten?'

Natuurlijk lever ik ook mijn bijdrage en boeken die ik mooi vind zijn bijvoorbeeld 'Hoe kun je de lucht bezitten', van opperhoofd Seatle uit 1854, Duizend schitterende zonnen van Khaled Hosseini, De eeuw van mijn vader van Geert mak, en De Overgave van Arthur Japin. Ik lees graag boeken met een geschiedenis achtergrond. De volgende boeken op mijn lijstje zijn Het Rozeneiland van Sanne Terlouw en Altijd roomboter van Nelleke Noordervliet.

Het is een inspirerende tafel en een daverend succes. Het loopt als een trein om zo maar eens te zeggen. Veel van onze klanten hebben deze plek inmiddels gevonden. Laat u ook verrassen en kijk eens op deze tafel!

We proberen u op talloze manieren te verleiden met mooie boeken. Zo vind u op onze website onder de tabbladen Lezen, Kijken en Luisteren en Leren en Informeren, lijstjes meet Leestips en Populaire titels. Ook presenteren we hier verborgen schatten uit het magazijn. Onder het tabblad Lezen vindt u ook nog eens de favorieten van de Lezer van de maand en een blog vol met leestips.
Dus als u het echt niet meer weet......

Het wassende water

2011-01-19T14:23:00.000+01:00

Afgelopen week-end reed ik van Tilburg naar Terborg in de Achterhoek. Daarbij passeer ik alle grote rivieren; in goede volgorde: de Maas, de Waal, de Rijn en de IJssel.

Cover Moeder Maas

Ik was natuurlijk heel benieuwd naar de waterstand. Het water stond echt hoog tegen de dijken van de uiterwaarden die overal helemaal vol gelopen waren. De rivieren leken wel 3 of 4 x zo breed. Kruintjes van bomen staken boven het water uit en waar de vaarroute was kon ik niet meer zien.
Hoog water is echt een machtig gezicht!
Ik hoor in de media dat het hoogwater geen echte problemen oplevert, maar het blijft een raar gezicht om een dijk te zien, waarbij het water bijna tot aan de rand staat en achter de dijk een huis, waarvan het dak net boven de dijk uitkomt. Ik blijf het een indrukwekkend gezicht vinden.

Ik herinner me dat ik ooit een programma heb gezien over Neeltje Jans. Een Engelse toeriste zei toen het volgende: 'it must be a rich country that can built dykes like this'. En dat klopt. Wij kunnen ons beschermen tegen het water; Nederland kan het betalen en heeft er voor gekozen het geld er aan uit te geven (het Deltaplan) en het land en zijn bewoners te beschermen tegen overstromingen. Ons land heeft daardoor internationaal ook groot aanzien opgebouwd mbt kennis rondom waterbeheersing. Hoe anders gaat dat bijvoorbeeld in Bangladesh, waar het bouwen van dijken geen prioriteit heeft en regelmatig miljoenen mensen hun leven of have en goed kwijt raken door overstromingen.

Cover Beneden de zeespiegel

Toen onze kinderen klein waren lieten we hen in de bergen wel eens een stroompje zien en legden dan uit dat dat zo maar het begin van een rivier kon worden; terug in Nederland reden we vervolgens over de Moerdijkbrug over het Hollandsch Diep (breedte: 905 tot 2070 meter) en gaven aan dat het kleine stroompje aan het eind zo geweldig breed was geworden. Aanschouwelijk onderwijs toch!

Toen ik eens met mijn Duitse vrienden bij Rotterdam reed, liet ik me ontvallen dat we meters onder de zeespiegel aan het rijden waren; je zag ze bijna verschrikt opkijken! In de bergen zie je borden met het aantal meters dat je boven de zeespiegel rijdt. Dat vinden we heel normaal. We zouden in Nederland een route kunnen maken met borden 'U rijdt hier ... meter onder de zeespiegel'. Zou zo maar toeristische attractie kunnen worden!

My piano

2011-01-12T14:17:00.000+01:00

Mijn piano is weer gestemd; dat is een halfjaarlijks ritueel en wanneer de stemmer bezig is dan druk ik me meestal. Dat is voor de stemmer wel zo rustig. Niet dat ik het hoor dat de piano valse klanken heeft.

Ik kan helemaal geen piano spelen en ook geen noot lezen. De piano staat er voor mijn 2 kinderen die er wel (heel erg mooi) op kunnen spelen.
Behalve dat er prachtige muziek uit komt is het ook een heel mooi meubelstuk. Het is namelijk een ruim 100 jaar oude, wortelnoothouten piano. Hij valt dan ook op in mijn woonkamer. Zelf heb ik hem nu 15 jaar en ik ben er helemaal aan gehecht geraakt; en wie weet, als de laatste pianospeler de deur uit is, begin ik zelf nog met lessen.

Hoe de piano in mijn bezit is gekomen is eigenlijk wel een mooi verhaal. Op de basisschool van mijn kinderen stond deze piano in de aula. Hij werd bijna niet meer gebruikt en er stond grote lelijke plant op. Die kreeg veel te veel water waardoor het topblad aan het wegrotten was. De piano had gewoon een grote opknapbeurt nodig. Dat wilde de school er niet meer aan uitgeven en met de directeur had ik onderhandeld dat ik hem kon krijgen in ruil voor een goed keybord. Er was geen haast bij, ik moest me maar melden wanneer ik de piano wilde hebben. Waarvan acte.
Een paar maanden later was er een rommelmarkt op het schoolplein waarbij allerlei spullen van de school verkocht werden. Wat schets mijn verbazing toen ik een bord zag met de mededeling dat je kon bieden op de piano; bleek er ook al een bod op te staan.
Ik natuurlijk naar de directeur, die onze deal helemaal vergeten was. Toen heb ik degene opgezocht die het bod geplaatst had. Dit bleek een opkoper (overigens een aardige); ik heb hem de kwestie uitgelegd en voor de show hebben we daarna even over en weer biedingen gedaan. Eind van het liedje was dat ik voor een spotprijs de piano in mijn bezit heb gekregen en de school er helaas geen keybord aan overhield :-(

Na een flinke opknapbeurt geniet ik nu al jaren van het pianospel van mijn kinderen. Inmiddels heeft mijn dochter een eigen piano en mijn zoon weet nog niet of hij de piano mee wil nemen. Daarom heb ik onlangs even overwogen om de piano weg te doen. Ik ga namelijk mijn meubels vervangen en zit helemaal op de moderne toer. Past de piano daar wel bij? Ik heb echter ook altijd geroepen dat ik het mooi vind om modern te combineren met iets ouds. Daarbij dacht ik dan aan een mooi antiek kastje of iets dergelijks.
Tot ik onlangs naar mijn piano keek en dacht: het oud staat voor mijn neus, de piano! Mooier kan gewoon niet. De piano blijft dus; misschien tot het moment dat ik er zelf achter ga zitten of dat een van mijn kinderen hem mee wil nemen.....

Ook bij ons in de centrale bibliotheek staat een piano. Met een koptelefoon op mag je daar op spelen. Sommigen spelen echter veel te mooi om dat met een koptelefoon op te doen. Ze mogen van mij zonder; ik zie omstanders dan gewoon genieten.

Ruimen: goed voor body and soul

2011-01-05T13:38:00.011+01:00

Ik ga mijn zolder verbouwen, in ieder geval moderniseren. Voor 10 januari moet deze dus helemaal leeg zijn. Het gaat om een grote kamer en een voorzolder. Op deze voorzolder heb ik 10 jaar lang doos na doos neergezet, omdat ik niet zeker wist of ik het weg moest doen. Het kreeg bij mij dan het voordeel van de twijfel: er was immers ruimte genoeg. Inmiddels ziet het er toch wel wat overvol uit en deze verbouwing is natuurlijk een goed moment om er eens kritisch naar te kijken.

Nu haal ik dus doos voor doos naar beneden en bekijk wat er weg kan. Ik heb besloten dat ik geen museumfunctie heb en met dat criterium is er al heel wat verdwenen. Via de ophaaldienst van het BAT en via overvolle containers, inclusief dat van de buren, is er al veel de deur uit. Ik merk dat het me heel goed doet, deze opruiming. Op de een of andere manier wordt het daardoor ook aangenaam leeg in mijn hoofd. Pure therapie!

Wat er weg is varieert van een eethoek tot een vogelkooitje, een krantenbak uit de prehistorie, oude gordijnen tot bankafschriften van wel 10 jaar geleden (alles verscheurd natuurlijk). Ook de baby-uitzet van 30 jaar geleden is (gedeeltelijk) vertrokken.

Je stuit uiteraard ook op verrassingen. Zo vond ik een handgeschreven verjaardagsfelicitatie van mijn ouders aan een van mijn kinderen, met daarin een bankbiljet van 25 gulden! Hoe me dat is overkomen?! Mijn zoon had dit bankbiljet al bewaard en merkte dat hij er op Marktplaats.nl € 15,- voor kon krijgen!

Cover 'De jaren 70 ' van
Jack Botermans

De brieven die ik tijdens mijn kamerleven van mijn ouders kreeg blijven bewaard. Behalve emotionele waarde merkte ik ook dat ze een prachtig tijdsbeeld schetsen van begin jaren 70. Een retourtje met de trein naar Frankfurt kostte toen 60 gulden :-). Op het station van Terborg kon je dat niet kopen, dat moest via het station in Arnhem; toen was het digitale tijdperk nog ver weg!

Zo bewaar ik ook een tiental brieven die mijn vader in december 1946 in Indie kreeg van zijn ouders; deze brieven arriveerden pas toen zijn moeder was overleden. Hij heeft ze nooit weggedaan en onlangs heb ik ze van hem gekregen. Voor een amateur-genealoog is dit een krent in de pap.

'It giet oan'

2010-12-30T11:31:00.006+01:00

Omdat mijn collega Marja nu van het door haar zo bemind winterweer aan het genieten is, mag ik haar blog voor deze week schrijven. En dat doe ik overigens met veel plezier, maar niet behept met al teveel ervaring.

Ik zal me allereerst even voorstellen. Mijn naam is Caroline Schonck en ik werk op de communicatie afdeling van onze bibliotheek. Bij het lezen van Marja’s laatste blog (want ik wil wel graag in haar stijl schrijven, communicatie is toch mijn vak) voorzag ik al een klein probleempje. Ik kan namelijk niet verder gaan waar Marja gebleven is. Ik houd namelijk niet van dit winterweer. OK, een witte kerst prima. Maar verder mag het voor mij verdwijnen als sneeuw voor de zon. Door strooizout uitgebeten schoenneuzen, glibberende fietstochten, koude neuzen en klamme sjalen…afschuwelijk. Een sneeuwhater als ik raakt zo dus noodgedwongen aan huis gekluisterd. Al moet ik eerlijk toegeven dat het soms ook weleens goed uitkomt. Ware het niet dat ‘It giet oan’ koorts nu ook in onze Brabantse gelederen begint toe te slaan… Want tja, het zou zomaar kunnen dat het doorgaat. En met schoonfamilie in Leeuwarden ga ik hier dus echt niet aan ontkomen. Ik hoorde dat er inmiddels ware ijstransplantaties plaatsvinden om maar die 15 cm dikte te kunnen halen! En dat dan 200 km lang.

Gelukkig hoeven mijn witte kunstschaatsen (zeer oud, 2 maten te klein want destijds overhaast aangeschaft om te kunnen discoschaatsen) niet mee. Echte noren heb ik niet en pootje over kan en wil ik vooral al helemaal niet. Ik zorg dat ik me goed inlees over de Elfstedentocht: de route, hoogtepunten, dieptepunten (afgevroren ledematen etc), de rit van Alexander van Buren (onze toekomstige koning red.). Zodat ik kan meepraten over 'de tocht der tochten'. Om mezelf dan van eventuele verdere organisatorische taken vrij te pleiten heb ik beloofd een super grote pan snert te maken. Op zoek dus naar het allerbeste recept in de Soep bijbel.

En om dan toch weer dat vleugje Brabant aan te brengen (sorry, niet alleen Friezen zijn chauvinistisch) neem ik wat worstenbroodjes en een flinke fles Schrobbelèr mee. Zo zal ik het leed van die uitgebeten schoenen, koude neus en klamme sjaal maar proberen te verzachten. Wellicht dat ik zo vanaf de zijlijn van de Elfstedentocht het winterweer, net zoals Marja, beter kan waarderen. Als dat niet het geval is, beloof ik u in de toekomst het blog van Marja alleen in haar zomervakantie over te nemen... Tot die tijd zeg ik: Oet moen!

Winterse schoonheid

2010-12-22T13:53:00.001+01:00

Ik hou van de winter. Je kunt zeggen dat ik momenteel op mijn wenken wordt bediend.
Meestal wordt bij vorst en sneeuwval meteen gefocused op de economische ellende en wat het allemaal wel niet kost.

Rondom Paasberg in Terborg

Ik geniet vooral. Afgelopen week-end ben ik stoer naar mijn vader in Terborg gereden. Op zaterdag heen op zondag terug. Dat gaf prachtige plaatjes. Langs de weg zag je stillevens die zo op een ansichtkaart konden. In Terborg heb ik een rondje Paasberg gelopen, een prachtig buitengebied bij kasteel Wisch in Terborg. Het was er sereen stil; je hoorde de stilte. Het was er nog ongerept, bijna niemand was me voor geweest en ik heb alleen maar genoten en een paar prachtige foto's gemaakt.

Verder heb ik in het bejaardenwijkje van mijn vader meters stoep sneeuwvrij gemaakt; beter werk is er niet voor een sneeuwrijke zondagochtend.
Behalve dat ik er langer over gedaan heb, ben ik eigenlijk zonder problemen ook weer in Tilburg gekomen. Aanpassen aan de omstandigheden en extra tijd nemen werkt dus.

Rondom Kasteel Wisch in Terborg

Er is natuurlijk veel te doen over deze extreme weersomstandigheden; deze winter zal de boeken wel in gaan. De meteorologen kunnen de gemiddelde waarden van de temperatuur in Nederland weer bijstellen. En natuurlijk wordt wat ironisch gesproken over de opwarming van de aarde.
Stiekem hoop ik dat we deze winter ook nog kunnen schaatsen op natuurijs. Een elfstedentocht zou ook mooi zijn.

Voor mij mag de winter nog wel even duren. Ik heb jaren niets met de winter gehad, maar ik heb geleerd dat seizoen op seizoen volgt. Om in de lente te komen moet het eerst winter worden.

Graag wens ik U fijne feestdagen toe en een knallend, maar vooral gezond 2011!

Nog meer service; voor studenten!

2010-12-15T15:35:00.004+01:00

Vorige week eindigde ik mijn blog met de vraag 'Hoe kunnen we het u nog makkelijker maken?
Welnu, sinds vorige week kunnen studenten van de Fontysopleidingen in alle vestigingen van de bibliotheek (behalve de bibliotheken in Waalwijk, Waspik en Sprang Capelle) gratis inloggen op hun eigen netwerk. Deze regeling gold ook al voor studenten van de Universiteit van Tilburg.

foto stadsstudiecentrum in bibliotheek Tilburg Centrum

Tilburg is nu eenmaal een studentenstad en BMB is heel ambitieus in haar rol mbt dienstverlening aan studenten.

In 2007 is gestart met het in gebruik nemen van 12 werkplekken in de centrale vestiging; hier konden studenten van de UvT gratis inloggen op het UvT netwerk. Studenten hadden zelf om werkplekken in de stad gevraagd. De UvT ligt erg decentraal dus een centrale plek om samen te studeren, of juist rustig in je eentje, was zeer welkom.
Deze proef bleek heel succesvol en de dienstverlening richting studenten is verder uitgebreid:

- in 2009 is een stadsstudiecentrum ingericht in de centrale bibliotheek waarin op alle werkplekken ingelogd kan wordend op het netwerk van de Universiteit. Het aantal pc’s is inmiddels uitgebreid naar 28.
- ook kan er in de gehele bibliotheek gratis gebruik gemaakt worden van een draadloos netwerk zodat studenten ook met hun eigen laptops het internet op kunnen.
- het inloggen kan inmiddels in alle vestigingen van BMB, van Oisterwijk tot Hilvarenbeek en van Kaatsheuvel tot Goirle.

De laatste ontwikkeling is nu dat ook de studenten van de Fontys Hogescholen een ontmoetings- en studieplek hebben in de stad; en ook zij kunnen op hun netwerk inloggen in alle vestigingen van BMB. De werkplekken zijn ingericht in samenwerking met respectievelijk de Mediatheek van de Universiteit van Tilburg en de dienst Mediavoorzieningen van de Fontyshogescholen. In de toekomst zal deze samenwerking uitgebreid worden met andere onderwijsinstellingen.

Naast het faciliteren van werkplekken biedt de bibliotheek natuurlijk ook inhoudelijk interessant materiaal voor studenten. In het kader van de Topdiensten heeft Bibliotheek Midden-Brabant een zogenaamde zwaartepuntcollectie op het gebied van ‘onderwijs en opvoeding’ en ‘management en marketing’. Verder is het mogelijk om zowel in de bibliotheek als thuis online bestanden te raadplegen. Zo is het bestand EBSCO MasterFile Elite in de bibliotheek voor iedereen en thuis voor alle leden te raadplegen. Studenten vinden hier wetenschappelijke artikelen over thema’s en onderwerpen zoals business, gezondheid, opvoeding, wetenschap enz.

Dat is service!

2010-12-08T10:57:00.000+01:00

Youp van 't Hek is onlangs een kruistocht gestart tegen de slechte bereikbaarheid van bedrijven; hij verzamelde duizenden helpdeskklachten. Hij begon zijn actie op Twitter nadat zijn zoon urenlang door T-mobile in de wacht was gezet.

Zelf heb ik afgelopen week een ervaring opgedaan die mijn vertrouwen in de mensheid een flinke boost heeft gegeven.
Dat zit zo: ipv de kaart met verjaardagswensen voor mijn zus, deponeerde ik vorige week een witte envelop met een theaterkaartje (waarde ca € 30,-) in de brievenbus van TNT Post.
Natuurlijk was ik vooral kwaad op mezelf (ik kon met de beste wil van de wereld niemand anders de schuld geven), maar daarna probeerde ik toch om aan ‘damage control’ te doen.
Als eerste natuurlijk TNT Post proberen te bellen, maar via Google alleen nummers gevonden die niet meer in gebruik waren. Door een postkantoor te bellen (en dus een medewerkster aan de telefoon) het goede nummer gekregen en vervolgens weer gebeld. Een vriendelijke mevrouw leefde erg met me mee en legde uit hoe de werkwijze was: er was een vroege lichting en een late lichting voor die brievenbus en de middagploeg begon pas om 14.00 uur. Ze zou haar best doen maar gaf me weinig kans.
Vervolgens maar naar de schouwburg gebeld: ook daar veel begrip en zowaar, in een mum van tijd was geregeld dat er een duplicaatkaartje klaar ligt op de dag van de voorstelling. Ik moest me vooral geen zorgen maken!

Mijn dag was eigenlijk al weer goed toen ik ‘s-middags werd gebeld door TNT Post, ene Jos: hoeveel kaartjes er in de envelop zaten en welke voorstelling het betrof. Het kaartje was uit de brievenbus gevist! Ik kon het op een postcentrum bij mij om de hoek ophalen en moest maar vragen naar Jos. Met een fles wijn heb ik de ruil gedaan en ben glimmend naar huis gefietst.

Dat is service, zowel van Theaters Tilburg als van TNT Post in Tilburg. Ik voelde me echt de klant die koning is.
Ook BMB wil u dit gevoel geven: via een e-mailattendering op een klaarstaande reservering, of door te bellen over de vergeten ID-kaart onder het kopieerapparaat. Ook kunt u zich abonneren op onze Digitale nieuwsbrief, online een inhoudelijke vraag stellen via de Vraagbaak en een grote hoeveelheid informatie thuis raadplegen via de website.
In de toekomst willen we u een reminder sturen op het tijdig inleveren van uw materialen.
Hoe kunnen we het u nog makkelijker maken?

iPads in de bibliotheek

2010-12-01T09:12:00.000+01:00

Bibliotheek Midden-Brabant heeft een aantal iPads in bruikleen om te experimenteren met de nieuwe toepassingen en mogelijkheden van een tabletpc. Het doel van dit experiment is om te achterhalen of de iPad daadwerkelijk een toegevoegde waarde heeft voor het bibliotheekwerk.

In dat kader hebben we afgelopen week een activiteit uitgevoerd voor kinderen met hun ouders. Om optimaal gebruik te maken van de iPad, hebben wij een speurtocht ontwikkeld waarbij de nadruk lag op de toepassing van de iPad als multifunctioneel instrument. We kozen er voor de activiteit te integreren in een bestaande activiteit: Sinterklaas in de bieb. De iPad speurtocht stond daarom ook in het teken van Sinterklaas, waardoor dit goed op elkaar kon aansluiten.

Via de iPad moesten de kinderen een paar zoekopdrachten via internet (Safari) oplossen (met hulp van de ouders), konden ze spelletjes spelen op de iPad, twee zoekopdrachten in de bibliotheek uitvoeren en tot slot een tekening maken op de iPad. Natuurlijk was er voor de kinderen wat te winnen.

Er was veel belangstelling voor deze speurtocht; ouders wilden wachten tot er weer een vrij kwam. Ik was verbaasd over het gemak waarop kinderen met de i-Pad omgingen. Ze waren vooral enorm enthousiast over de spelletjes (met name de App 'Tekenblok’). De ouders waren zeer geïnteresseerd in de toepassingen van de iPad.

Mijn collega's vonden het erg leerzaam om op deze wijze kennis te maken met de i-Pad.
Op deze manier zou de iPad ook ingezet kunnen worden bij groepsbezoeken, Rode Draad activiteiten enz.

Deze speurtocht was de start van de Maand van de Mediawijsheid in onze bibliotheek en het demonstreren van de mogelijkheden van de i-Pad past daar helemaal in. Het is een rol die de bibliotheek heeft: de klant wegwijs maken in medialand. De gemeente Tilburg heeft een film gemaakt over wat bibliotheek Midden-Brabant te bieden heeft op het gebied van mediawijsheid:

Zondags in de bieb

2010-11-24T12:49:00.005+01:00

In het winterseizoen is onze centrale vestiging op zondag geopend: 22 zondagen, van 10 oktober t/m 20 maart, van 13.00 tot 17.00 uur. Het mee gaan in de maatschapelijke ontwikkelingen is voor de grootste culturele organisatie in de stad gewoon een must. Niet alleen open met de koopzondagen, maar alle zondagen in de winter.

Op 12 zondagen daarvan werk ik ook. En met veel plezier.

Op de een of andere manier gaat het op zondag anders. Het publiek is meer relaxed, heeft geen haast en snuffelt op zijn gemak wat rond in de bibliotheek. Ik zie mensen hun jas uitdoen en de hele middag lezen in een boek of tijdschrift.

Niemand zit blijkbaar in het hectische ritme van de doordeweekse dag. Er is tijd om met het hele gezin naar de bibliotheek te komen; dat is vooral in de jeugdbibliotheek goed te zien. Een zondags bezoek aan de bibliotheek wordt als een uitje gezien en er wordt tijd voor genomen.

Alle digitale mogelijkheden van de bibliotheek zijn in gebruik. De internetpc's zijn bezet, overal zitten mensen met hun laptop te werken gebruik makend van het gratis draadloos internet, de digitale bestanden worden geraadpleegd enz.

Ook aan het inlichtingenbureau is het druk. Er wordt veel informatie gevraagd, en ook dat lijkt op een meer ontspannen manier te gaan. Je rolt makkelijker in een gesprek met de klant. Afgelopen zondag nog met iemand die bepaalde hoorcolleges zocht van Maarten van Rossem. We hebben er een aantal in eigen bezit maar een specifieke titel moest aangevraagd worden in een bibliotheek elders. De klant was helemaal enthousiast over het zoek&boek-concept. Het lijkt wel of je beter de tijd kunt nemen om het allemaal goed uit te leggen en demonstreren.

Behalve de informatieve functie denk ik dat met name de ontmoetingsfunctie van de bibliotheek helemaal tot zijn recht komt op zondag. Overal zitten groepjes: jongeren en ouderen. Ik hoor en zie iemand skypen in het Pools, 2 jongetjes gamen online en onverwachtse ontmoetingen vinden plaats.
De bibliotheek is op zondag a place to be!
Als medewerker heb ik vooral veel werkplezier en ik zie dat bij mijn collega's ook. Wij horen en zien weer enthousiaste klanten die het zeer waarderen dat we op zondag open zijn.

De Sint gaat digitaal!

2010-11-17T15:07:00.001+01:00

De Goedheiligman is weer in het land. En volgens de krant is hij populairder dan ooit! Dat lees ik graag. Ik ben wel van de tradities en rituelen.
Zo heb ik met mijn kinderen al weer lootjes getrokken voor een gezellige surpriseavond.

Sint is inmiddels helemaal online doorgebroken: heb je geen tijd om lootjes te trekken, doe het online. Ben je niet goed in rijmen, ga naar de online Rijmpiet! En natuurlijk kun je je cadeautjes online kopen.

Voor mij werkt dat niet. De pret zit em vooral in het zelf maken van een gedichtje en het verzinnen van een surprise. Dit betekent dat je tijd voor een ander moet nemen.

Natuurlijk vind ik het geweldig dat Sinterklaas met zijn tijd mee gaat en dat hij virtuele Pieten heeft die hem met alles helpen. Zo heeft hij heel wat i-pads meegenomen; dat is dit jaar het meest gewilde cadeau.

Dat weten we ook in de bibliotheek. Behalve dat de Sint er komt voorlezen wordt er in de centrale bibliotheek aan het Koningsplein op 24 november een aanvullende sinterklaasaktiviteit gehouden: na het voorlezen wordt er nog een sintspeurtocht op de i-pad georganiseerd! Deze activiteit is tevens de start van de Maand van de Mediawijsheid.
Deze leuke digitale speurtocht is bedoeld voor de kinderen met hun ouders. Een eerste kennismaking voor klein en groot!

Week van het Nieuwe Werken

2010-11-10T15:07:00.000+01:00

Het is deze week (van 8 tot 14 november) de Week van het Nieuwe Werken (HNW).
Het idee er achter is dat je als werknemer plaats- en tijdsonafhankelijk kunt werken: je werk doen wanneer het je het beste uitkomt.
Dat klinkt toch goed: een goede werkplek thuis, meer vrije tijd, minder files en minder reiskosten. Daarbij zijn er volop technische mogelijkheden om het flexibel werken professioneel te kunnen uitvoeren. Voor kenniswerkers lijkt me dit een prima uitvoerbaar principe.
Toch lijkt het me lang niet overal toepasbaar, bijvoorbeeld daar waar de een pas verder kan als de ander zijn werk gedaan heeft. Er zijn dan ook tegengeluiden bij dit 'open kantoor' idee.

Terwijl ik over bovenstaande las kwam mijn dochter, die een studie Office Management volgt, heel enthousiast vertellen over haar managementlessen. Met name over het boek 'Het weekend van 7 dagen' van Ricardo Semler.
In dit boek gaat Semler wel erg ver, want zijn werknemers bepalen namelijk zelf of ze naar hun werk komen en ze bepalen zelf hun salaris. Een interessante aanpak, en het schijnt te werken. Hijzelf en zijn werknemers schijnen een optimale balans gevonden te hebben tussen werk en prive.

Ik kom gewoon graag naar mijn werk. Door flexibel te werken kan ik daar ook mijn rustige momenten uitzoeken. Ik vind het ook heel prettig om te kunnen sparren met collega's. Daarnaast, als ik van mijn werkgever een arbo-gecertificeerde stoel mag aanschaffen, ben ik best genegen thuis te werken.

BMB gaat eBooks en eReaders uitlenen!

2010-11-03T12:47:00.011+01:00

Wilt u graag eens een eReader uitproberen of heeft u er al een en wilt u eBooks downloaden? Dat kan vanaf 15 november in alle vestigingen van BMB. Als lid van Bibliotheek Midden-Brabant kunt u dan namelijk gratis eBooks en eAudiobooks lezen en downloaden.
We zijn ons er van bewust dat er in de maatschappij behoefte is aan downloadable (luister-)boeken. Dat blijkt wel uit de vele reacties op de aankondiging op onze website.
De bibliotheek gaat aan deze behoefte voldoen door een collectie van 700 nederlandstalige boeken ter beschikking te stellen. Dit betreft vooral titels waarvoor uitgevers toestemming hebben gegeven; en dat gebeurt nog veel te beperkt. In ieder geval kunt u deze titels net als een gewoon boek 3 weken lenen.

Naast het uitlenen van ebooks gaan we ook eReaders uitlenen (tegen een vergoeding). Deze zijn voorzien van 10 actuele titels en bedoeld om kennis te maken met digitaal lezen. Een mooie manier om een ereader uit te proberen!
Zo kunt u zelf ervaren of het lezen met een eReader het grafische boek kan vervangen. Geen geritsel meer van bladzijden die omslaan, geen geur van papier, maar wel een heel licht tablet waarmee u ook moeiteloos in het donker in uw bed kunt lezen.

Natuurlijk heb ik de eReader zelf uitgeprobeerd en het is in het begin wennen, maar het went wel snel! Ik zie vooral voordelen voor studenten en leerlingen die hun college-notitities of zelfs hele boeken via de eReader paraat hebben. Denk aan al die overbodige boekentassen! Ook handig tijdens de vakanties: alle boeken op een apparaat!

Volg het laatste nieuws over de e-Books en e-Readers op onze website!

Bootleg Beatles; Back to the Sixties!

2010-10-27T15:00:00.002+02:00

Zo heette de voorstelling die ik afgelopen zondag bezocht heb in de Tilburgse Stadsschouwburg. Ik heb een geweldige avond gehad en amper op mijn stoel gezeten.

De Bootleg Beatles zijn een 'tribute band' die de magie van 's werelds grootste popgroep aller tijden al meer dan 30 jaar levend houdt.
De bandleden waren dan ook echte look-a-likes en zelfs hun stemmen klonken exact als John Lennon of Paul McCarthy. Fabuleous!
Alle Beatles-klassiekers en hits kwamen voorbij: Yellow Submarine, Nowhere man, Yesterday, Back tot het USSR, Roll over Beethoven, Hey Jude, Sergeant Pepper, Get Back, Strawberry Fields, I feel fine, My Life, Hey Jude, enz. en natuurlijk Imagine! Ik was verbaasd wat ik allemaal nog mee kon zingen.

Goed om te weten dat van veel van deze liedjes de bladmuziek nog te vinden is! En in plaats van elpees zijn natuurlijk van alle Beatles-albums cd's te lenen. Toen ik thuis kwam heb ik eerst de elpee Sgt. Peppers' Lonely Hearts Club Band opgezocht, alleen al vanwege de hoes. Mijn favoriete song hierop was altijd 'Lucy in the sky with diamonds'.

Komende maand ga ik naar een concert van de Soweto Gospel Choir. Heel wat anders dan de Beatles, maar ik was vorig jaar 'blown away' van dit concert. Ook dit is een belevenis die je een keer meegemaakt moet hebben! Ik verheug me er nu al op.

In the spotlight: Opvoeding en Onderwijs

2010-10-21T12:24:00.004+02:00

Door: Saskia Dellevoet, redacteur Opvoeding & Onderwijs

Deze week ben ik gevraagd als gastblogger te schrijven voor Leren en Informeren. Ik grijp deze vraag met beide handen aan om de site Opvoeding & Onderwijs in ‘the spotlight’ te zetten.

Wat is opvoedingenonderwijs.nl?
Opvoeding & Onderwijs is een bibliotheeksite ontstaan vanuit de steunfunctie van de bibliotheek. Bibliotheek Midden-Brabant (BMB) heeft als provinciaal zwaartepunt Opvoeding & Onderwijs. Dat betekent extra investeringen in de aanschaf van publicaties en databestanden rondom deze thema’s. Die worden via de site geëtaleerd.

Themadossiers binnen de etalage
Elke maand leest u een nieuw themadossier. Via de dossiers proberen we tegemoet te komen aan de wensen van professionals, studenten en andere geïnteresseerden. De onderwerpskeuze is divers: leren lezen, dat mooi aansluit bij de expositie die tot en met 2011 in diverse bibliotheken te bewonderen is. In oktober komt het thema cultuureducatie. In november staat mediawijsheid centraal. Dit dossier sluit aan bij de nationale week van de mediawijsheid.
Trends staan centraal in de dossiers. Via netvibes opvoeding en onderwijs blijft de redacteur maar ook u op de hoogte van ontwikkelingen. Niet alleen de redacteur bepaalt de themakeus, ook lezers kunnen een onderwerp aandragen.
Uw mening telt! We zijn erg benieuwd naar wat lezers van de site Opvoeding & Onderwijs vinden. Daarom nodigen we u uit om de site te bekijken en onze vragenlijst in te vullen.

BMB: maand van de mediawijsheid
Nationaal is het binnenkort de week van de mediawijsheid. Bij BMB duurt de specifieke aandacht voor mediawijsheid van 24 november t/m 19 december. Een maand lang dus!

Op radio en tv hoort en ziet u rondom de landelijke week allerlei spotjes over mediawijsheid. Ontwikkelingen gaan razend snel. Kunt u het nog bijbenen? Van wifi hebt u misschien wel eens gehoord maar van de wifi-generatie? Of van augmented reality (AR)? BMB heeft interessante publicaties over diverse facetten van mediawijsheid. Ook in onze krantenbank, databestanden of tijdschriften kunt u terecht voor interessante artikelen.

Maatschappelijke stagiaires
Tijdens de maand van de mediawijsheid ondersteunen maatschappelijke stagiaires (MAS) van Theresia, Durendaal en andere VO scholen BMB. In diverse vestigingen zijn allerlei activiteiten op het gebied van mediawijsheid. Leerlingen bezetten informatiedesks en geven in sommige vestigingen miniworkshops, bijvoorbeeld over de iPad, het e-book of mediasmarties, een nieuwe site voor ouders en kinderen die het mogelijk maakt om wekelijks een kijk- en gameprofiel op te stellen. Binnenkort op de site een overzicht van activiteiten per vestiging en de tijden waarop de helpdesks bezet zijn door de MAS.

Houd Opvoeding & Onderwijs in de gaten en zet 24 november -19 december in uw agenda!

Opvoeding & Onderwijs vindt u ook op Twitter.

Twee favoriete gedichten

2010-10-12T08:35:00.006+02:00

Ik weet dat mijn collega’s een blog bijhouden met betrekking tot lezen en literatuur. Toch begeef ik me vandaag voor een keer op hun terrein. En dat is vanwege twee favoriete gedichten van mij. Ik ben eigenlijk helemaal niet zo’n gedichtenmens, maar soms kunnen gedichten me voor altijd fascineren.

Het eerste gedicht is de Erlkonig van Goethe, een ballade uit 1782. Waarom heb ik er iets mee? Omdat ik dit gedicht op de MMS ongeveer uit mijn hoofd kende en het schitterend vond. Niet alleen vanwege de Duitse taal, maar ook omdat je het gedicht met vier verschillende stemmen kunt voordragen: De verteller, de vader, de zoon en de Erlkonig (Elfenkoning - de dood). Ik kwam het gedicht onlangs weer tegen in 'Werke in zwei Bänden' van Goethe. Deze heb ik ooit van mijn zus gekregen. Zij wilde ze wegdoen en dat vond ik toch eigenlijk zonde.

Het andere gedicht dat me dierbaar is heet Es ist was es ist, van Erich Fried; ook weer een Duits gedicht. (Ik heb iets met de Duitse taal).
Waarom ik dit gedicht zo mooi vindt? Omdat ik het o zo herkenbaar vindt. Ik geloof dat ik alle gemoedstoestanden ervaren heb en het klopt: alleen de liefde heeft geen waarde-oordeel.....

Was es ist

Es ist Unsinn, sagt die Vernunft
Es ist was es ist, sagt die Liebe

Es ist Unglück, sagt die Berechnung
Es ist nichts als Schmerz, sagt die Angst
Es ist aussichtslos, sagt die Einsicht
Es ist was es ist, sagt die Liebe

Es ist lächerlich, sagt der Stolz
Es ist leichtsinnig, sagt die Vorsicht
Es ist unmöglich, sagt die Erfahrung
Es ist was es ist, sagt die Liebe

Bernhard, held of schurk?

2010-10-04T13:18:00.001+02:00

Ik heb eindelijk het boek van Annejet van der Zijl ‘Bernhard; een verborgen geschiedenis’ gelezen. Het boek heeft me geboeid van begin tot eind. Behalve veel geschiedenis over Duitsland tijdens het interbellum, veel informatie over de levensvisie binnen de adelstand (Adelsgenossenschaft, Ebenburtigkeit), en ook veel nieuws over de handel en wandel van de Prins.
Natuurlijk zijn de laatste jaren wel vaker boeken verschenen met bewijzen dat het leven van de Prins niet helemaal zo was als ons altijd is voorgeschoteld.

Wat me is bijgebleven is het gevoel dat er niets klopt van de beeldvorming die ik over Prins Bernard heb gehad. Hij heeft zijn leven geleefd als een jongensboek.

Zo was hij helemaal niet de oorlogsheld die hij graag wilde zijn. Duidelijk wordt dat de Prins Juliana uit geldgebrek trouwde, en de eerste ontmoeting zelf geënsceneerd heeft. Dit huwelijk bracht hem in de hoogste adellijke kringen en de Oranjes heetten rond die periode de rijksten ter wereld te zijn. Het heeft hem macht gegeven.

Uit het ter beschikking komen van archieven uit o.a. Polen heeft van der Zijl aan kunnen tonen dat de Prins lid was van de NSDAP en de SA, iets wat de Prins altijd ontkend heeft.

Wat dit boek ook doet, is je mee nemen door de geschiedenis van Duitsland tussen de twee wereldoorlogen. Je krijgt inzicht hoe de Europese machtsverhoudingen in die tijd lagen. Ik denk nu dat de Duitsers veel op hun bordje hebben gehad: de vele oorlogsweduwen, de astronomische hoge herstelbetalingen (waarvan toevallig deze week de laatste 75 miljoen zijn betaald), de grote inflatie, het failliet van de Weimarrepubliek, de opkomst van Hitler en dat alles in 20 jaar tijd. Dit stuk vond ik heel interessant.

Bernhard is voor mij geen held en geen schurk. Om met Annejet van der Zijl te spreken: ‘ik heb van sommigen de held afgepakt, van anderen de schurk, maar ik hoop dat ik er een mens voor heb teruggegeven’. Ook ik probeer na het lezen van dit boek, geen makkelijk oordeel te hebben, terwijl mijn eerste reactie was: fout, fout, fout.
De conclusie van Annejet van der Zijl is dat de Prins geen voorbeeldfunctie voor de monarchie is geweest, eigenlijk een mislukking was.
Iedereen is echter ook een product van zijn tijd en zijn omgeving en die twee componenten waren extreem prominent aanwezig in het leven van de Prins. Het kan niet anders dan dat dit hem gevormd heeft, of zoals de Duitser zo mooi zegt ‘geprägt’ heeft

Van der Zijl promoveerde o.a. bij Cees Fasseur; een kenner bij uitstek. Fasseur schreef een tweedelige biografie over Koningin Wilhelmina en een boek over de eerste 25 huwelijksjaren van Juliana en Bernhard. Ook deze boeken zijn aanraders en geven inzicht in de persoon Bernhard.

Prinsjesdag: van de hoed en de rand weten…..

2010-09-22T14:56:00.002+02:00

Volgens de krant zouden de vrouwen van de kabinetsleden deze keer geen hoedje dragen met Prinsjesdag. Ze doen dat vanwege de demissionaire status van het kabinet. Mij ontging de logica. Ik heb een aantal hoeden gezien, waaraan niets ingetogens was; ik kon er eigenlijk alleen maar om lachen.
Ik ben een leek op hoedengebied, maar af en toe verbaas ik me wel over degenen die deze hoeden adviseren.

Van de hoedjes konden we kennisnemen, maar hoe zit het met de rand? Wat weet ik nog van de Rijksbegroting en hoe de gepresenteerde getallen tot stand komen. En klopt het allemaal wel? Het maakt volgens mij groot verschil wie de berekeningen uitvoeren: economen, financiele experts, ministers enz.

Wat zegt de miljoenennota eigenlijk nog. Wat is een miljoen? Wat is een miljard? Sinds de financiele crisis is er gesmeten met miljarden en ben ik helemaal niet meer onder de indruk als kosten oplopen tot in de miljoenen. Misschien ga ik het nog mee maken dat we een paar nulletjes schrappen; anders komen we tot bedragen die niet meer uit te spreken zijn.

We moeten bezuinigen. Dat klinkt logisch omdat we volgens mij met enorme schulden en uitgaven opgescheept zitten. Soms denk ik niet of we failliet gaan, maar wanneer.
Het huishoudboekje van Nederland is toch duidelijk: er gaat meer uit dan dat er binnen komt. Dat kan ik thuis niet lang volhouden.
Mij hoor je overigens niet mopperen, ook als ik wat in moet leveren. Ik leef nog steeds in een land waarbij je vooral je zegeningen moet blijven tellen!

Van de andere kant hoort er een verhaal bij deze cijfers; wanneer je iemand spreekt die wat meer kennis heeft, of een artikel leest, blijkt het toch wat anders te liggen met bijvoorbeeld de leningen die de banken gehad hebben. Dat is nu mijn probleem: ik zou willen dat er meer uitleg werd gegeven. Ik wil dingen graag snappen, maar dan moet ik beter geinformeerd worden. Ik moet als burger dus serieus genomen worden door de overheid!