Posts tonen met het label genealogie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label genealogie. Alle posts tonen
Weer een stukje familiegeschiedenis
Binnenkort wil ik weer een keer naar Maastricht, naar het Archief in het Regionaal Historisch Centrum. Een prachtig gebouw overigens. Mijn roots liggen in Maastricht en omgeving en al jaren ga ik geregeld naar het archief om een specifiek onderdeel van mijn familiegeschiedenis bij de kop te pakken.
Beeldmateriaal
De laatste keer had ik allerlei adressen opgeschreven die ik in aktes gevonden had (1878 tot 1914) in de hoop er nog beeldmateriaal van te kunnen vinden. Het beeldmateriaal bleek niet raadpleegbaar, maar met behulp van een medewerker, heb ik toch een aantal foto's gevonden. De meeste straten zijn er nog steeds en ik heb toen een route gewandeld, uitgestippeld aan de hand van deze adressen. Mooi hoor! Er waren wel veel steegjes bij zoals de Joodestraat en de Mariastraat, wat al aangeeft dat mijn voorvaderen vooral arbeiders waren.
Militieregisters
Deze keer wil ik me verdiepen in de militieregisters en hoop ik een aantal voorvaderen hierin terug te vinden. Het leuke hiervan is namelijk dat in militieregisters beschrijvingen staan van het uiterlijk van de betreffende persoon. Stiekem hoop ik er een te vinden die in het leger van Napoleon heeft gediend! Want van 1795 tot 1814 viel Limburg, en dus ook Maastricht, onder Frans bestuur. Dat had als voordeel dat de burgerlijke stand al in 1796 in Maastricht was ingevoerd. Het betekende ook dat de aktes opeens in het Frans opgesteld waren. Zo kwam ik in een acte het beroep 'journalier' tegen; ik dacht wat gevonden te hebben, maar het bleek gewoon het Frans voor dagloner te zijn.
Ook jaartallen werden volgens de Franse tijdrekening opgeschreven: '27 Messidor An 12' is bijvoorbeeld 16 juli 1804!
Beroepen
Mijn zoektocht heeft me nog geen opzienbarende wapenfeiten opgeleverd. Mijn voorouders waren voornamelijk dagloners, boerenknechten en herders. Als arbeider woon je dan in steegjes en als boerenknecht woonde je meestal bij de boer, wat het traceren erg lastig kan maken. Toen ik de herders ontdekte in Heer kreeg ik even een romantisch visioen van een herder met een kudde schapen in het glooiende Limburgse heuvelland. Bleken het koeherders te wezen!
TV
Ik kijk natuurlijk ook naar programma's als Verborgen Verleden en ben dan wel eens verrast waar dat op uitkomt. In de laatste aflevering bleek Maarten van Rossum af te stammen van Maarten Harpertszoon Tromp. Kijk, dat is leuk! Ik vraag me ook wel eens af waarom het altijd bekende Nederlanders moeten zijn waarvan men de stamboom wil uitzoeken.
Het thema van de Boekenweek is dit jaar 'Familieportretten schrijven'; past dus helemaal in mijn straatje! In de uwe ook?
Beeldmateriaal
De laatste keer had ik allerlei adressen opgeschreven die ik in aktes gevonden had (1878 tot 1914) in de hoop er nog beeldmateriaal van te kunnen vinden. Het beeldmateriaal bleek niet raadpleegbaar, maar met behulp van een medewerker, heb ik toch een aantal foto's gevonden. De meeste straten zijn er nog steeds en ik heb toen een route gewandeld, uitgestippeld aan de hand van deze adressen. Mooi hoor! Er waren wel veel steegjes bij zoals de Joodestraat en de Mariastraat, wat al aangeeft dat mijn voorvaderen vooral arbeiders waren.
Deze keer wil ik me verdiepen in de militieregisters en hoop ik een aantal voorvaderen hierin terug te vinden. Het leuke hiervan is namelijk dat in militieregisters beschrijvingen staan van het uiterlijk van de betreffende persoon. Stiekem hoop ik er een te vinden die in het leger van Napoleon heeft gediend! Want van 1795 tot 1814 viel Limburg, en dus ook Maastricht, onder Frans bestuur. Dat had als voordeel dat de burgerlijke stand al in 1796 in Maastricht was ingevoerd. Het betekende ook dat de aktes opeens in het Frans opgesteld waren. Zo kwam ik in een acte het beroep 'journalier' tegen; ik dacht wat gevonden te hebben, maar het bleek gewoon het Frans voor dagloner te zijn.
Ook jaartallen werden volgens de Franse tijdrekening opgeschreven: '27 Messidor An 12' is bijvoorbeeld 16 juli 1804!
Beroepen
Mijn zoektocht heeft me nog geen opzienbarende wapenfeiten opgeleverd. Mijn voorouders waren voornamelijk dagloners, boerenknechten en herders. Als arbeider woon je dan in steegjes en als boerenknecht woonde je meestal bij de boer, wat het traceren erg lastig kan maken. Toen ik de herders ontdekte in Heer kreeg ik even een romantisch visioen van een herder met een kudde schapen in het glooiende Limburgse heuvelland. Bleken het koeherders te wezen!
TV
Ik kijk natuurlijk ook naar programma's als Verborgen Verleden en ben dan wel eens verrast waar dat op uitkomt. In de laatste aflevering bleek Maarten van Rossum af te stammen van Maarten Harpertszoon Tromp. Kijk, dat is leuk! Ik vraag me ook wel eens af waarom het altijd bekende Nederlanders moeten zijn waarvan men de stamboom wil uitzoeken.
Het thema van de Boekenweek is dit jaar 'Familieportretten schrijven'; past dus helemaal in mijn straatje! In de uwe ook?
Het verhaal van een leven.........
Mijn vader heeft bijna 30 jaar geleden zijn levensgeschiedenis opgeschreven, d.w.z. van zijn jeugdjaren tot en met zijn jaren in voormalig Nederlands Indie (1948).
Dit is toendertijd (in 1982, hij ging toen met de VUT), door hem op de typemachine uitgewerkt. Deze velletjes kreeg ik onlangs weer onder ogen en samen met mijn kinderen heb ik er maar een projectje van gemaakt en alles gedigitaliseerd. Met mijn dochter heb ik de tekst in word ingevoerd en mijn zoon heeft van alle foto's uit zijn jeugdjaren en uit het Indie-album digitale opnames gemaakt.
Hoe leuk kun je bezig zijn! Natuurlijk kan er nog veel meer bij, zoals zijn stamboom, afbeeldingen van oorkondes en medailles, insignes enz. Ik heb er echter voor gekozen om het niet te veel op te tuigen. Het moest wel zijn verhaal blijven. Inmiddels heeft hij het boekwerk gehad en hij was helemaal ontroerd; door de foto's gaat het nog meer leven. Doordat ik zo in het verhaal zat, kwamen er bij mij ook weer nieuwe vragen naar boven. Mijn vader kan schitterend vertellen en over zijn jeugdjaren had ik al menig verhaal gehoord, en toch komen er weer nieuwe feiten boven water. Het mooie is dat ik het hem nog kan vragen (mijn vader is 91 jaar) en daar ben ik blij om. Het zijn soms verrassende gesprekken, vooral mbt zijn 3 jaar in Nederlands-Indie, maar dat is een andere blogpost.
Natuurlijk zijn er boeken genoeg die je op weg helpen om een biografie te schrijven en het zal allemaal wel een stuk professioneler kunnen. Ik ben tevreden hoe het er nu uit ziet en het meest tevreden ben ik over het feit dat ik het nog op tijd gemaakt heb.
Dit is toendertijd (in 1982, hij ging toen met de VUT), door hem op de typemachine uitgewerkt. Deze velletjes kreeg ik onlangs weer onder ogen en samen met mijn kinderen heb ik er maar een projectje van gemaakt en alles gedigitaliseerd. Met mijn dochter heb ik de tekst in word ingevoerd en mijn zoon heeft van alle foto's uit zijn jeugdjaren en uit het Indie-album digitale opnames gemaakt.
 |
| Schoolklas 1926 |
De tekst heb ik daarna enigszins ingedeeld in hoofdstukken en alinea's en de foto's zijn in groot formaat bijgevoegd. Inclusief een aantal bijlagen zijn de 20 getypte velletjes opeens een boekwerk van ruim 80 bladzijden geworden.
Hoe leuk kun je bezig zijn! Natuurlijk kan er nog veel meer bij, zoals zijn stamboom, afbeeldingen van oorkondes en medailles, insignes enz. Ik heb er echter voor gekozen om het niet te veel op te tuigen. Het moest wel zijn verhaal blijven. Inmiddels heeft hij het boekwerk gehad en hij was helemaal ontroerd; door de foto's gaat het nog meer leven. Doordat ik zo in het verhaal zat, kwamen er bij mij ook weer nieuwe vragen naar boven. Mijn vader kan schitterend vertellen en over zijn jeugdjaren had ik al menig verhaal gehoord, en toch komen er weer nieuwe feiten boven water. Het mooie is dat ik het hem nog kan vragen (mijn vader is 91 jaar) en daar ben ik blij om. Het zijn soms verrassende gesprekken, vooral mbt zijn 3 jaar in Nederlands-Indie, maar dat is een andere blogpost.
 |
| Cover 'Schrijf uw biografie' |
Sommige passages lezen als een jongensboek: als 14 jarige begonnen als bakkersknecht, daarna naar het laboratorium van de DRU, en naar de mijnen in Limburg; in de oorlog, samen met drie broers, als dwangarbeider tewerkgesteld in Geesthacht, 30 km ten zuiden van Hamburg; vervolgens tewerkgesteld bij de Krupp-fabrieken, daar ontsnapt, bevrijd in Zuid-Limburg en daarna aangemeld voor de commando-opleiding en als vrijwilliger naar Indie. En dan ben je pas 26 jaar.
Een saai leven is het niet geweest, ook daarna niet!Natuurlijk zijn er boeken genoeg die je op weg helpen om een biografie te schrijven en het zal allemaal wel een stuk professioneler kunnen. Ik ben tevreden hoe het er nu uit ziet en het meest tevreden ben ik over het feit dat ik het nog op tijd gemaakt heb.
Familieverhalen zoeken en vinden
Al jaren houd ik me bezig met genealogisch onderzoek. Dat is een hobby van me. Stamboomonderzoek is leuk, en hoewel je steeds meer online kunt vinden, gaat niets boven het vinden van oude aktes. En een echte genealoog wil alles staven met bewijzen en wil dus graag kopieen van de aktes hebben.
Waarom ik dat gewroet in het verleden zo leuk vind? Ik houd van geschiedenis en vooral ook de sociale geschiedenis uit de streek waar mijn roots liggen, Zuid-Limburg en de Achterhoek.
In het Hundertwasserhaus in Wenen ben ik ooit een tekst tegengekomen met de strekking: Wie zijn verleden kent heeft de toekomst, oftewel je verleden bepaald mede wie je bent.
Mijn verleden ligt in Maastricht, Gronsveld om precies te zijn. Ik heb mijn voorvaderen kunnen traceren tot ca. 1680 en nu ben ik meer in de breedte aan het zoeken. Ik probeer de mooie verhalen te vinden.
Zo ging het verhaal dat een oom van mijn vader begin vorige eeuw naar het Vreemdelingenlegioen vertrokken was. Dat intrigeert natuurlijk, maar het enige dat ik had was zijn geboortedatum en -plaats en een vertrekdatum naar het garnizoen in Nijmegen.
Met deze gegevens stapte ik deze winter bij het Nationaal Archief binnen en met een schat aan informatie vertrok ik aan het eind van de dag. Ik had niet van een, maar van twee personen, beide ooms van mijn vader, de militaire loopbaan gevonden. De een was naar Oost-Indie vertrokken, bleek zich daar niet goed gedragen te hebben (o.a. insubordinatie), kreeg daardoor geen bewijs van goed gedrag waardoor de regering zijn terugreis niet meer betaalde. Ik heb nog niet achterhaald waar hij is gebleven; dat wordt het volgende avontuur. De andere broer vertrok naar West-Indie (Suriname), kreeg eervol ontslag, een bronzen medaille met 12 gulden gratificatie en mocht op rijksrekening twee pleegkinderen mee naar Nederland nemen.
Niks geen Vreemdelingenlegioen, maar wel twee superverhalen. Doordat ik hun stamboeknummer vond, kreeg ik een compleet overzicht van hun militaire loopbaan.
Mijn vader is in de jaren veertig ook naar Indie geweest; hij blijkt op dezelfde plaatsen geweest te zijn als waar zijn oom is geweest......De avontuurlijke genen zijn aan hem in ieder geval doorgegeven.
Waarom ik dat gewroet in het verleden zo leuk vind? Ik houd van geschiedenis en vooral ook de sociale geschiedenis uit de streek waar mijn roots liggen, Zuid-Limburg en de Achterhoek.
In het Hundertwasserhaus in Wenen ben ik ooit een tekst tegengekomen met de strekking: Wie zijn verleden kent heeft de toekomst, oftewel je verleden bepaald mede wie je bent.
Zo ging het verhaal dat een oom van mijn vader begin vorige eeuw naar het Vreemdelingenlegioen vertrokken was. Dat intrigeert natuurlijk, maar het enige dat ik had was zijn geboortedatum en -plaats en een vertrekdatum naar het garnizoen in Nijmegen.
Met deze gegevens stapte ik deze winter bij het Nationaal Archief binnen en met een schat aan informatie vertrok ik aan het eind van de dag. Ik had niet van een, maar van twee personen, beide ooms van mijn vader, de militaire loopbaan gevonden. De een was naar Oost-Indie vertrokken, bleek zich daar niet goed gedragen te hebben (o.a. insubordinatie), kreeg daardoor geen bewijs van goed gedrag waardoor de regering zijn terugreis niet meer betaalde. Ik heb nog niet achterhaald waar hij is gebleven; dat wordt het volgende avontuur. De andere broer vertrok naar West-Indie (Suriname), kreeg eervol ontslag, een bronzen medaille met 12 gulden gratificatie en mocht op rijksrekening twee pleegkinderen mee naar Nederland nemen.
Niks geen Vreemdelingenlegioen, maar wel twee superverhalen. Doordat ik hun stamboeknummer vond, kreeg ik een compleet overzicht van hun militaire loopbaan.
Mijn vader is in de jaren veertig ook naar Indie geweest; hij blijkt op dezelfde plaatsen geweest te zijn als waar zijn oom is geweest......De avontuurlijke genen zijn aan hem in ieder geval doorgegeven.
Abonneren op:
Posts (Atom)
OVER.....
- Marja Heusschen
- Webredacteur en Arbocoordinator bibliotheek Midden-Brabant/ Terborg/genealogie/geschiedenis
WEBSITE BMB
